advertentie
  Verhalen uit het AZC Almere  

  Denk aan mij en onze kinderen. Ga niet dood   Het leven is goed, want we zijn hier veilig   Wie niks heeft, heeft niks te verliezen   Nederland biedt grotere kans op een beter leven  



HET LEVEN IS GOED, WANT WE ZIJN HIER VEILIG”

door Maaike van den Bosch

Kijk zo ziet het eruit. Hij wijst. Ik sta in een halletje. Ik zie aan de linker- en rechterkant een kamer vol met stapelbedden. In sommige bedden slapen mensen. Dekens over hun hoofd.

Een beveiliger uit het tussenliggende kamertje komt op me af. Wie ben ik en wat kom ik hier doen. Ik leg uit dat de man naast mij zijn kamer aan mij wilde laten zien. Ik heb hem ontmoet in BuurT-Thuis Akwaaba naast het asielzoekerscentrum in Almere. Hij is 1 van de ruim 40 asielzoekers die nog niet zo lang geleden zijn aangekomen in Almere en nog aan het begin van hun procedure zitten. Samen met een Syriër die een beetje Engels spreekt, ben ik spontaan meegelopen. Dat had niet gemogen. De media moet zich via voorlichting aanmelden. En ik had langs de receptie gemoeten. Ik druip af. Nog voor ik terug ben op de redactie is er al gebeld, door het COA. Was ik echt wel wie ik zei dat ik was?

Twee dagen later schuif ik aan bij een taalles in Akwaaba. Het kamertje zit vol Syrische mannen. Een stuk of tien rond een tafel. Het past net. De meesten zijn alleenstaand. Van sommige mannen verblijven hun vrouw en kinderen nog in Syrië. Ze zijn er nog niet zo lang, want ze slapen in de stapelbedden. Andere asielzoekers wonen met zijn achten in een huisje.

 

“Je hebt geen privacy en het is rumoerig”

 

 
 
 
 
 
 
 
 
“Hoe is het leven hier”, begin ik. “Goed en we zijn veilig”, zeggen de mannen bijna in koor. In het Arabisch dan. De taalcoach vindt het prima dat haar les wordt onderbroken en wil graag voor mij als tolk fungeren. “Maar hoe gaat het er hier nou aan toe”, wil ik weten. “Hoe is het om met dik twintig mensen in een zaal te slapen?” “Ja dat is wel wat lastig”, geven ze toe. “Je hebt geen privacy en het is rumoerig. Om je heen zijn mensen bezig met hun mobieltjes.”

 

De kant en klaar maaltijden die ze van het Centraal Orgaan opvang Asielzoekers krijgen, zijn ook niet alles. Heel flauw eten. Dat zou komen omdat er rekening moet worden gehouden met mensen die zoutloos eten. Maar het is gewoon niet lekker zo. “Ik gooi mijn eten wel eens weg”, geeft er eentje schoorvoetend toe. In het Buurt-Thuis kunnen ze soms zelf koken. Dat hebben ze vandaag ook gedaan. "Lekker met kruiden erbij."

 

Ergernissen over roken en blowen

 

“Lopen de spanningen nooit op?” “Ja soms wel”, zegt één van de mannen. Hij is de enige in de groep die wel al een tijdje in een huisje woont. Er zijn klachten over rokers in de huisjes. Ook wordt er wel eens geblowd. Er wordt gelachen. Mijn vertaalster legt uit dat sommige asielzoekers net als toeristen die naar Amsterdam komen het roken van joints bijzonder vinden. Dat mag hier in Nederland gewoon.

“En vechtpartijen, zijn die er?” Ja dat ook wel eens. Over de fietsen bijvoorbeeld. Er blijkt een fietsenwerkplaats te zijn waar gedoneerde fietsen worden opgeknapt. Handig om mee naar het centrum te gaan. Eén van de mannen zegt zelf een fiets te hebben gekocht. Een gestolen fiets, denkt hij. Een ander zegt dat er een paar dagen geleden een incident was met een mes. Iemand had een mes. Meer wordt me er niet over duidelijk.Er zijn er ook bij die dronken worden. Daarover wordt dan ruzie gemaakt. “Waarom is dat”, vraag ik. “Vervelen ze zich? Willen ze nare herinneringen wegdrinken?” De mannen halen hun schouders op. Dat zou kunnen. Iemand zegt: “dat is lastig invullen. Een ieder zal er zo zijn eigen redenen voor hebben.”

 

“Verdachten van aanranding waren geen Syriërs”

 

Waarom wil ik dat allemaal weten? De Syriërs die er nog niet zo lang zijn, willen vooral benadrukken hoe blij ze zijn om hier in veiligheid te zijn. Ik vertel dat asielzoekers nogal in de belangstelling staan momenteel. Dat politieke partijen in Almere vragen hebben gesteld over de veiligheid in en rond het AZC. Dat er uitbreidingsplannen zijn. Dat wisten ze niet. Ze hebben sinds een paar dagen wifi op het AZC in Almere. Televisie hebben ze niet in de noodopvang, dus ze krijgen er niet veel van mee. Ze weten wel dat Almeerse asielzoekers worden verdacht van aanranding. “Dat waren in elk geval geen Syriërs. Het is een smerige laffe daad. Bovendien niet goed voor de reputatie van asielzoekers.”


 

 

 

  Verhalen uit het AZC Almere  

  Denk aan mij en onze kinderen. Ga niet dood   Het leven is goed, want we zijn hier veilig   Wie niks heeft, heeft niks te verliezen   Nederland biedt grotere kans op een beter leven  
© omroep flevolandsitemap | disclaimer