advertentie
  Verhalen uit het AZC Almere  

  Denk aan mij en onze kinderen. Ga niet dood   Het leven is goed, want we zijn hier veilig   Wie niks heeft, heeft niks te verliezen   Nederland biedt grotere kans op een beter leven  



NEDERLAND BIEDT GROTERE KANS OP EEN BETER LEVEN”

door Maaike van den Bosch

Boven de deur hangt een oranje gekleurd papier. De woorden ‘Oranje’ en ‘Orange’ staan erop geschreven en wat Arabische tekens waarvan ik aanneem met dezelfde betekenis. Tegen een muur staat een stellage met knutselspullen. Enkele gitaren hangen aan een andere muur. In een hoekje bij het raam zit een vrouw achter een naaimachine. Ze maakt een jurk van blauwe stof. Ze bemoeit zich niet met de andere vrouwen in de kamer. Ze concentreert zich op haar werk.

   

Ik bevind mij in BuurT-Thuis Akwaaba naast het asielzoekerscentrum in Almere. Stichting Inspiratie Inc. verzorgt hier activiteiten en taallessen voor asielzoekers, maar iedereen is er welkom. Zo’n twintig vrouwen zitten rond wat tegen elkaar geschoven tafeltjes. Asielzoekers, medewerkers en mensen uit de buurt die willen helpen. Ze hebben zojuist kaarsen versierd. Nu is het tijd om te eten. Schalen met rijst en een bonensaus worden binnengebracht door drie mannen uit het AZC. Zij hebben voor de vrouwen gekookt.

 

Mijn jongste broertje mist zijn ouders”

 

Tijdens het eten raak ik aan de praat met een 19-jarige vrouw. Ze komt uit Syrië en verblijft sinds een paar maanden met haar broers van 23 en 9 jaar in Almere. De jonge vrouw trekt mijn aandacht. Ze is modern gekleed, mooi in de make up en hangers in haar oren. Ze lacht naar me maar kan zich niet verstaanbaar maken. Ze spreekt alleen Arabisch en ik niet. Met behulp van een Arabisch/Nederlands sprekende medewerker van Akwaaba kan ik met haar praten.

Ze heeft niet te klagen over het AZC. Alleen de aandacht die haar jongste broertje van haar vraagt, geeft stress. Die mist zijn ouders. Ze woont met haar broers en een ander gezin in een huisje op het terrein. Acht personen per huisje. In haar huisje gaat het er rustig aan toe. En op haar kamer die ze met haar jongste broer deelt, heeft ze wat privacy. Daar is ze blij mee. In de andere huisjes is er nog wel eens ruzie en gedoe. Meestal over het huishouden. Culturen die met elkaar botsen.

 

Bewoners van het AZC proberen elkaar soms weg te pesten”

 

Soms proberen bewoners medebewoners weg te pesten, in de hoop weer rust te krijgen in hun eigen huisje. Maar dat is niet de manier, vindt ze. “Die bedden raken heus weer gevuld, dus je kan maar beter proberen wat met elkaar samen te leven op het AZC. Klinkt verstandig hè.” Ik knik. “Ik ben dan wel jong, maar ik heb ook al heel wat meegemaakt”, zegt ze.

“Waar zijn je ouders”, vraag ik. Ze blijken ook in Nederland te zijn, nog maar net. In een ander AZC. Ze komen snel naar Almere. Dan is het gezin weer bij elkaar. “Zijn jullie niet samen gevlucht”, vraag ik. Ze twijfelt of ze me antwoord wil geven. Ze besluit na enig overleg in het Arabisch dat het kan. Ze is samen met haar broers vanuit Syrië naar Nederland gekomen. Het plan was dat haar ouders dan via gezinshereniging naar Nederland zouden komen. Haar jongste broertje is immers minderjarig.

Het plan mislukte. Ze had haar eerste ‘stempel’ gehaald in Hongarije. Daardoor dreigden zij en haar broers daar weer naar terug te moeten. Voordat dat gebeurde, kwamen haar ouders zelf naar Nederland. Die hebben hier asiel aangevraagd. Nu mogen zij en haar broers ook weer in Nederland blijven, samen met hun ouders. "Gelukkig. Nederland biedt namelijk een grotere kans op een beter leven dan Hongarije."

 

 

 

  Verhalen uit het AZC Almere  

  Denk aan mij en onze kinderen. Ga niet dood   Het leven is goed, want we zijn hier veilig   Wie niks heeft, heeft niks te verliezen   Nederland biedt grotere kans op een beter leven  
© omroep flevolandsitemap | disclaimer