Versjes uit poesiealbum zorgen voor emotie

Flevoland 23 januari 2018
Op 14 jarige leeftijd je vriendinnetje zien verongelukken, het overkwam Loes Koiter. "Zo ineens alles weg en nu ben ik zo blij dat ik mijn poesiealbum heb." Daarin schreef Wilma ooit het versje:

Rozen verwelken bloemen vergaan.
Maar de ware vriendschap blijft altijd bestaan.

"Dat is voor mij een tastbare herinnering aan haar en onze vriendschap. Zo'n gedichtje is dan ineens veel meer dan alleen maar een rijmpje," aldus Loes. 

Dierbare schat
Ook Marianne de Moor heeft zo'n ervaring. Haar oma schreef ooit een rijmpje in haar poesiealbum over het eren van je vader en moeder. "Het is gewoon zomaar een gedichtje maar na haar dood kreeg het ineens een hele andere lading", aldus Marianne die net als Loes haar poesiealbum als een dierbare schat bewaart. Marianne: "Het schets ook de tijdgeest van de jaren zeventig. Met leuke en inmiddels minder leuke versjes." In het kader van de week van de poëzie vertellen beide vrouwen over hun poesiealbum.
© omroep flevolandsitemap | disclaimer