Hoe ziet het leven van de inwoners van het Vlaamse Rutten, Duitse Espel en Franse Creil en Ens eruit? Om het antwoord op deze vraag te vinden, trok Omroep Flevoland de grens over. In Europa bestaan kleine dorpjes en een enkele grote stad die dezelfde naam hebben als dorpen in de Noordoostpolder. Maar ook aan de andere kant van de Atlantische oceaan kom je Flevolandse namen tegen. In Amerika en Canada vind je straatnamen die refereren aan Almere en Emmeloord. Omroep Flevoland ging op zoek naar overeenkomsten en verschillen met deze 'naamgenoten'.

 

Op drie uur rijden van Flevoland ligt het Belgische Rutten. Een dorp dat erg lijkt op Rutten in Noordoostpolder. Er wonen ongeveer evenveel mensen, in de dorpen wonen veel agrariërs en de inwoners zijn uitzonderlijk vriendelijk. Ook hebben beide dorpen dezelfde uitdagingen zoals het verdwijnen van voorzieningen, bijvoorbeeld de supermarkt. Rutten staat al sinds de 7e eeuw op de kaart toen een Friese pelgrim in koelen bloede werd vermoord door een roofridder. Om deze pelgrim te eren is er elk jaar op 1 mei een mis, een processie en het martelarenspel. Dat is uniek in de wereld, zeggen ze in Rutten.

 

In de bergen van de Pyreneeën ligt het dorpje Ens. De geschiedenis van Ens gaat terug tot de 12e eeuw toen pelgrims op hun weg naar Spanje kwamen uitrusten in het dorp. Het oude dorp telt ongeveer twintig monumentale huizen, een werkruimte voor de burgemeester en een dorpszaal voor feesten en partijen. Buiten het dorp ligt een aantal boerderijen waaronder een schapenboerderij waar op authentieke wijze kaas wordt gemaakt.

 

Groene weides met koeien, veel ruimte om je te vermaken en een hechte gemeenschap. Zo omschrijven jongeren in het Duitse Espel hun dorp. Er wonen ongeveer 1000 mensen in het dorp dat een half uur rijden over de grens ligt. In veel dingen lijkt het Duitse Espel op Espel in Noordoostpolder. Zo zijn de dorpen precies even oud, zijn ze ongeveer even groot en hebben beide gemeenschappen te maken met voorzieningen die verdwijnen.

 

Wie wel eens naar het zuiden rijdt voor een vakantie in de Franse zon komt onderweg borden tegen met 'Creil'. Deze middelgrote stad ligt net boven Parijs aan de rivier de Oise. Creil heeft een pittige tijd achter de rug. De auto-onderdelenindustrie, die voor veel werkgelegenheid zorgde, werd gesloten waardoor veel inwoners zonder werk kwamen te zitten. Langzaamaan kruipt Creil uit het dal. De stad, het station en de oevers van de rivier worden opgeknapt en de economie trekt aan. In niets lijkt Creil op het kleine zusje in Noordoostpolder. Al heeft de tuin van het stadhuis sinds kort wél iets van Flevolandse bodem...

 

De Schoolstraat, de Brink en de Stadswerf in Almere Haven. Doodgewone straten voor Almeerders, maar voor de Amerikaanse projectontwikkelaar Charlie Armstrong uit Charlottesville, Virginia een bron van inspiratie. Toen hij de mogelijkheid kreeg om een stuk grond in de Amerikaanse stad aan de oostkust te bebouwen, vloog hij naar Nederland. Want hoe bouwen Nederlanders in een van de meest dichtbevolkte gebieden van Europa? Hoe bouw je ruim, maar toch knus en efficiënt? Armstrong vond het antwoord in de woonerven van Almere Haven, waar spelende kinderen, automobilisten en fietsers samen de weg delen. Hij bouwde vervolgens een nieuwbouwwijk in Virginia volgens de principes van een woonerf en als eerbetoon aan de stad die hem inspireerde vernoemde hij een straat naar de bekendste new town van Nederland: Almere Avenue.

 

Almere Lane is een klein, stijl weggetje – een dirtroad – in Clendenin, West-Virginia. Tot 2009 had het niet eens een naam. De hulpdiensten van de regio besloten zeven jaar geleden dat alle straatjes en modderweggetjes een naam moesten krijgen, omdat het bij calamiteiten onduidelijk was waar zij precies moesten zijn. Het modderweggetje waar de familie Roush aan woont, kreeg de naam Almere Lane. Een naam willekeurig gekozen van een lijst namen voorgesteld door Homeland Security. Deze zomer werd Clendenin getroffen door een verwoestende overstroming, waar de gevolgen een half jaar later nog steeds zichtbaar van zijn.

 

Water, met wat riet en canadaganzen. Meer is er in 1974 niet, wanneer in het Canadese Unionville in Ontario ideeën ontstaan voor een nieuw woonwijkje op een stuk moerasland. Op 25 kilometer van Toronto is er behoefte aan een nieuwbouwwijk, met grote woningen waar gezinnen ruim kunnen wonen en waar de kinderen veilig buiten kunnen spelen. Een van de straten in de nieuwe wijk krijgt de naam Emmeloord Crescent.

 
© omroep flevolandsitemap | disclaimer