Het moet ergens begin 2009 zijn als de brief van Metro 911 van Kanawaha County bij Pamela Roush op de mat valt. Het geasfalteerde weggetje waar haar huis aan ligt, krijgt een naam. Alle naamloze straatjes, opritten en modderweggetjes in de gemeente krijgen uit veiligheidsoogpunt een naam. Dat maakt het werk voor de hulpdiensten makkelijker. De bewoners mogen zelf een straatnaam kiezen of er wordt een naam voor hen gekozen van een lijst van Homeland Security, het ministerie van Binnenlandse Veiligheid. "Het moest een naam zijn waar niemand bezwaar tegen kon hebben. Iets neutraals”, herinnert zij zich. "Zelf kwamen wij met het voorstel: Hilltop View.” Maar het werd Almere Lane. Dat de straat daarmee werd vernoemd naar een stad in het verre Nederland, wist zij niet. "Ik ken het niet.”

Almere Lane ligt verscholen in het groen langs de provinciale weg Thorofare Road. De B-weg kronkelt door een groot deel van West-Virginia en eindigt een half uur verder in hoofdstad Charleston. Bergketen Appalachen doorkruist West-Virginia en daarom draagt de staat de bijnaam 'Mountain State'. De staat heeft kostbare mineralen en kool in de grond, toch kent het grote armoede. Er is te weinig werk, er is te weinig geld voor goed onderwijs en de infrastructuur is belabberd. Grote bedrijven kochten in de vorige eeuw de rechten van de grond op van families en de miljardenopbrengsten vloeiden naar multinationals in grote steden als New York en Chicago. Volgens de Appalachian Regional Commission, dat werd opgericht om de grote sociale en economische problemen in het gebied onder de aandacht te brengen, leeft een op de drie inwoners van het Appalachen-gebied onder de Amerikaanse armoedegrens.

Roush woont officieel in het stadje Clendenin, maar om in het centrum van het stadje te komen moet zij een autoritje van tien minuten afleggen. Vanuit haar huiskamer kijkt zij uit over heuveltoppen begroeid met dennenbomen. Haar honden scharrelen rond het huis. Ooit was Clendenin een gezellig stadje, waar je doorheen reed onderweg naar Charleston. Sinds de aanleg van de Jennings Randolph Highway – vernoemd naar een Democratisch Congresslid dat zich inzette voor het verlagen van minimumleeftijd om te stemmen- komt er amper volk door het stadje. Een snelweg bedacht om meer welvaart naar de streek te brengen, blijkt juist de doodsteek voor Clendenin. "Heel langzaam verdween het leven uit de straten. Wie op de snelweg rijdt, slaat niet af als je hier niet hoeft te zijn. Winkels kwamen leeg te staan, kleine zelfstandig ondernemers gingen over de kop.”

23 juni 2016. Door hevige regenval treedt de Elk River die dwars door Clendenin loopt buiten haar oevers. Het normaal zo rustige riviertje verandert in een alles verzwelgende kolkende massa.

 

Het water komt tot 10 meter hoog. De ergste overstroming in 1000 jaar, noemt The National Weather Service het.

 

In West-Virginia komen bijna dertig mensen om het leven, waaronder twee kinderen. 1200 huizen worden weggespoeld. De supermarkt, de drogisterij, fastfoodrestaurants, pompstations, alles komt onder water te staan. Wanneer het waterpeil zakt, blijft er modder en veel verdriet over.

De familie Roush wordt ook getroffen. De man van Pamela komt na een aardverschuiving vast te zitten op Almere Lane. Omdat het een privéweg gaat, komen de hulpdiensten niet. Met hun eigen landsbouwmachines weet de familie de auto los te krijgen.

Vrienden, kennissen, familieleden die dichterbij de rivier wonen hebben veel verloren. Haar nichtje is alles kwijtgeraakt: haar huis, auto en haar baan. De meeste mensen hebben nu geen baan meer in Clendenin. Dit komt omdat een groot winkelcentrum gesloten is nadat een brug ernaartoe weggeslagen werd. Daar werkten wel 500 mensen.

 

"Alle banken in de stad, winkels, alles was in een klap weg. En nu, een half jaar verder missen we nog veel dingen. Het postkantoor is wel terug gekomen, maar dat zit nu in een trailer”, vertelt Roush zittend op haar bank. Na de overstroming kwamen er kleinschalige hulpacties van inwoners op gang. Pamela bemande de telefooncentrale, haar familie hielp mee met het schoonmaken van de stad. "Uiteindelijk kregen wij hulp uit heel het land. Er kwamen mensen helemaal uit de staten Washington en Californië om ons te helpen. Het is hartverwarmend.”

Alle hulp van doodgewone Amerikanen en de federale overheid ten spijt, Clendenin is er nog lang niet bovenop. Veel stadsgenoten wonen nog in tenten.

Is Pamela Roush gelukkig op Almere Lane? "Nee, mijn man en ik hebben er genoeg van”, vertelt zij. Een jarenlange ruzie met een van de buren, heeft hen doen besluiten binnenkort te verhuizen. Inzet van de ruzie is de weg. "Het asfalt is heel slecht en moet vervangen worden, maar we krijgen de buurman niet overtuigd van een opknapbeurt. Hij wil er niet aan meebetalen.”

Productie

Het verhaal over Almere Lane had niet tot stand kunnen komen zonder de samenwerking met twee studenten journalistiek van E.W. Scripps School of Journalism van de Ohio University in Athens, Ohio. Graduate-studenten Samantha Nelson en Connor Perrett reden voor Omroep Flevoland naar Clendenin en interviewde daar Pamela Roush. Ook maakten zij beelden van de verwoestende uitwerking die de overstroming van juni nog steeds op het stadje heeft.

 

Over de Grens - overige blogs

© omroep flevolandsitemap | disclaimer