advertentie

Emmeloord Crescent heeft de vorm van een halve maan, vandaar de aanduiding 'crescent'. De opzet van de straat is wat Bill Geraats en zijn vrouw Jean aantrekt. Het is een rustige straat, er rijdt geen doorgaand verkeer. Alleen bewoners en visite rijden er doorheen.

En dan is er nog de naam: Emmeloord. Een Nederlandse naam die het gezin erg aanspreekt, want Bill en Jean zijn Nederlands. In 1958 is het stel naar Canada verhuisd en het woont lange tijd in Montreal. Bill werkt, na een carrière bij de Nederlandse luchtmacht als piloot, bij computerbedrijf IBM. Er komen kinderen en het jonge gezinnetje vertrekt richting Toronto.

De familie Geraats verbouwt het huis dat zij op Emmeloord Crescent kopen. Het zijn bijzondere huizen in de straat. De huizen hebben allemaal een tweede verdieping, ongebruikelijk in Canada. Tijdens de verbouwing ontmoet Bill een van de eerste bouwvakkers van het nieuwbouwproject. “Ik vroeg hem hoe de straat aan de naam is gekomen”, vertelt hij. Bill komt oorspronkelijk uit het Limburgse Grathem, nabij Roermond. Hij is inmiddels in de 80 en woont meer dan 50 jaar in Canada, maar zijn Nederlands is nog onberispelijk. Bill: “De bouwvakker vertelde mij over een Nederlandse collega die de naam had gekozen. Hij kende het bijzondere verhaal van de drooglegging van de Zuiderzee en de polder die de naam Noordoostpolder kreeg. Zijn voorstel aan het gemeentebestuur was om de straat Noordoostpolder Crescent te noemen, maar dat was te moeilijk. Canadezen zouden niet weten hoe je het moest uitspreken. Toen stelde hij Emmeloord Crescent voor. En dat is het geworden.” Zijn moeder in Nederland is blij. “Nu hoefde zij geen Engelse naam meer op de enveloppe te zetten als zij een brief stuurde.”

De nieuwe bewoners van Emmeloord Crescent zijn vriendelijk en heel gastvrij. “Dat hadden mijn vrouw en ik nog nooit meegemaakt. Mensen maakten een praatje met je. Op onze vorige adressen kende je hooguit je overbuurman. Hier zei je plotseling gedag tegen elkaar. Heel fijn. En dat is nu nog steeds zo. Iedereen is heel sociaal”, verklaart Bill.

 

Medebewoners zijn het met de Nederlander eens: Emmeloord Crescent is de mooiste plek op aarde. Er is gemeenschapszin, buren helpen elkaar en de buurtkinderen groeien samen op.

Afgelopen jaar deed de straat mee aan de jaarlijkse parade en bootrace in Unionville.

 

Margaret Mckenzie woont al dertig jaar in de straat. Zij werkt als secretaresse in de even verderop gelegen Unionville Presbytarian Church. Zij kent Nederland en weet dat haar straat naar een polderstadje is genoemd. Haar dochter woonde een aantal jaar in Amsterdam. “Daar zag ik op de kaart van Nederland de naam Emmeloord staan. We zijn er niet geweest. Wel hebben we van Amsterdam naar Utrecht gefietst. Het was er prachtig geordend, opgeruimd en netjes. Een beetje zoals hier in Canada. Ik ben dol op Nederland.”

 

McKenzie kent veel buren, want al 25 jaar wordt er in september een groot straatfeest gegeven. Dit feest, speciaal om de nieuwste bewoners in de straat te leren kennen is inmiddels legendarisch in de straat.

 

Het is plezierig opgroeien op Emmeloord Crescent. De kinderen kunnen er makkelijk op straat spelen, want autoverkeer is er dus nauwelijks. In de zomer wordt er gebasketbald en op straat gehockeyd. In de winter bouwt de buurtvaders een ijsring waarop ijshockey op gespeeld kan worden. De kinderen zijn in al hun vrije uren op de baan te vinden.

 

Productie

Voor de totstandkoming van dit verhaal, werkte Omroep Flevoland samen met de opleiding Broadcasting - Radio, Television, Film & Digital Media van Centennial College in Toronto. Docent Chris Terry en zijn studenten interviewden voor ons de bewoners van Emmeloord Crescent.

 

Over de Grens - overige blogs

© omroep flevolandsitemap | disclaimer