advertentie

Ens: een bergdorpje op de pelgrimsroute

De gemeentelijke administratie, de schapenboer en de burgemeester; allemaal kwamen ze met een ander inwoneraantal. De waarheid ligt ergens tussen de 18 en de 23. Het is maar net wie je wel en wie je niet meetelt. Dat het aantal inwoners fluctueert komt doordat ruim de helft van de huizen alleen tijdens de vakantieperiodes bewoond is. In de zomer kan je heerlijk wandelen in de bergen terwijl je in de winter van de skipiste kunt roetsjen. 


Dat wandelen deden ze in de 11e eeuw ook al. Pelgrims trokken door de bergen richting Santiago de Campostella of zoals de Fransen zeggen, Saint-Jacques-de-Compostelle. Een lange tocht naar Spanje waar de apostel van Jezus begraven zou liggen. Pelgrims op weg naar het bedevaartsoord kozen het dorpje Ens vaak om te overnachten en te bidden.

Overblijfselen uit die tijd zijn te vinden aan het voorkant van de kerk. De houten deur en de stenen omlijsting zijn meer dan 800 jaar oud. De afbeeldingen boven de deur zijn een monogram waar de Griekse letters X (chi) en P (rhô) het woord Christus vormen. Ernaast staat een pelgrim op bedevaart afgebeeld. 

De huizen in het oude Ens stammen allemaal uit eind 11e eeuw. Nieuwe woningen mogen alleen buiten de dorpskern gebouwd worden. Ondanks dat het soms wat slaperig is in het dorp weten grote groepen toeristen het kerkje wel te vinden. Gepassioneerde dorpsbewoners geven maar al te graag een rondleiding. 

 

Kaasboerderij le p'tit Ens

De kleine van Ens. Zo werd Francis Porte door zijn oma genoemd. De oma die samen met haar man een geitenboerderij runde in het dorpje Ens. Francis nam de boerderij een aantal jaar geleden over en ruilde de geiten in voor schapen. 

Francis en zijn partner Natasha werken zo milieuvriendelijk mogelijk. Het hooi dat de schapen in de winter te eten krijgen wordt speciaal ingekocht. Francis geeft zijn dieren geen onnodige antibiotica of vaccinaties. Hij wil zuinig zijn op de aarde. Aarde die volgens hem vaak uitgeput is omdat wij te veel van haar vragen. De mest van de schapen rijdt hij uit over zijn weilanden in de bergen. Daarmee hoopt hij de grond weer wat vruchtbaarder achter te laten voor de volgende generatie.


De schapenboer houdt ruim 200 schapen voor hun melk. Tussen november en april worden de schapen gemolken waarna hij de melk tot kaas verwerkt. Vier soorten maakt hij: zacht, hard, blauwe schimmelkaas en een soort Camembert met de naam p'tit Ens. Zijn kaas verkoopt hij op de boerderij en op markten in de omgeving. Hiervoor werkt hij samen met andere kleine ondernemers in de regio. Samen promoten ze streekproducten en activiteiten op de boerderij.

 

 
 

Eten uit Ens

Een goed stuk vlees, aardappels, soep en stokbrood. In Ens weten ze wat lekker eten is. Ambroisine, de nicht van schapenboer Francis Porte woont in het nabijgelegen Azêt en runt een succesvolle Bed en Breakfast. Een typisch gerecht voor de streek is een zeer gevulde soep. Het recept staat in het handgeschreven receptenboek van Ambroisine.

 

Reisverslag

Verslaggever Eefje Dekker en cameraman Hans Ravensbergen vlogen naar de Franse Pyreneeën om daar kennis te maken met het bergdorpje Ens.

 
 

Over de Grens - overige blogs

© omroep flevolandsitemap | disclaimer