"Ik bleef achter in een oorlogssituatie"

ALMERE
De 35-jarige Wedian Hokan bleef met haar twee kleine kinderen achter in Syrië, terwijl haar man een veilig heenkomen probeerde te vinden. Dat hij alleen zou vluchten uit de oorlogssituatie leek hen de beste optie. Nu wonen ze door gezinshereniging samen in het asielzoekerscentrum in Almere.

Wedian vertelt dat de vuurgevechten en de bombardementen het gezin veel angst bezorgden. Dat haar man alleen Europa zou proberen te bereiken, was volgens haar een moeilijk besluit. "Mijn man liet ons achter in een oorlogssituatie. Het risico was groot dat ik en mijn kinderen gedood zouden worden. Maar ook voor mijn man was het risico groot. Hij kon tijdens de vlucht doodgaan."

Dit is één van de verhalen van de asielzoekers in het AZC van Almere. Klik hier voor de andere artikelen.







reacties (12)

  • Dick

     

    Fijn dat iedereen in ons mooie, veilige land, zich zo goed in kan leven in landen waar oorlog heerst. Hartverwarmend.

    reageer
  • johan

     

    Zelfs de engelandvaarders gingen naar een buurland. Tegenwoordig zoekt men uit waar men het beste can cashen....

    reageer
  • Marc

     

    Ik schaam me dood voor die opmerkingen hier.

    reageer
  • Ab

     

    Je laat je vrouw toch niet achter. Die bescherm je. Pats boem en meteen een woning. Mijn zwager wacht al 8 jaar op een woning. Dit is de omgekeerde wereld.

    reageer
  • Serge

     

    Wat moeten we met dit verhaal? Geeft dit soort verhalen vluchtelingen een woning, uitkering etc.? Ik ben namelijk verre van overtuigd van dit soort verhalen. Laat staan dat ik zo betrokkenheid voel.

    reageer
  • laat alle reacties zien
  • Jan

     

    Te gek voor woorden dit verhaal. Als je echt veiligheid wilde voor je gezin, dan ga je samen naar een buurland. Niet dit soort raar gedoe.

    reageer
  • kalknagel

     

    Een echte kerel zou vechten voor de vrijheid van zijn land.. Een echte kerel zou nooit en te nimmer zijn vrouw en kinderen achterlaten in een oorlogsgeweld. .. en zelf met de staart tussen de benen vluchten. En waarom zou deze man moeten vluchten naar Nederland terwijl er vele buurlanden veilig zijn!!! Ik word kotsmisselijk van dit soort verhalen.. De overheid en media doet er alles aan om mensen te doen geloven dat deze mensen geen andere keus hadden .. bah bah bah

    reageer
  • Rudi

     

    Ik lees in dat wat uitgebreidere verhaal (de link onder het art.) dat hij met de boot ging. Een soort verkenner die vooruit ging. Onderweg konden ze met elkaar bellen. Hai, lieverd, ik ben in Macedonië nu. Niet goed? Later belde hij vanuit Kroatië...Ook niet goed. Albanië, Tsjechië, Slovenië,Hongarije,Oostenrijk, Duitsland, allemaal niet goed. Wat dan lieverd? Ik wil met de kinderen naar Nederland. Is goed, zorg ik voor zei de man. En ze leefden nog lang en gelukkig in Hoofddorp, waar ze in het buurthuis cursussen gaf in het maken van poppenhuizen. The End.

    reageer
  • Jacob

     

    Waarom ging de heer Hokan voor veiligheid helemaal naar Nederland, terwijl zijn gezin deze veiligheid bij wijze van sprake bij hem op de hoek geboden werd? Aannemende dat er bij vertrek van mevrouw Hokan nog immer van een oorlogssituatie sprake was, waarom bestond er toen blijkbaar geen kans meer dat zij en haar kinderen gedood zouden worden? Hoe communiceerden de heer en mevrouw Hokan met elkaar tijdens hun "gedwongen" scheiding? Wie faciliteerde hun reis naar Nederland? En waarom viel hun keuze op Nederland? Was het omdat bekend was dat daar mensen wonen die gevoelig zijn voor dit soort flutverhalen en vanuit een in het verleden opgelopen trauma maar al te graag bereid zijn om zich hiervoor te laten misbruiken door steeds maar een beetje in te schikken?

    reageer
  • Wim H.

     

    En meteen een woning

    reageer
  • Ab

     

    En dan nu op kosten van de hardwerkende Nederlander een woning en een uitkering krijgen. En straks na de oorlog niet meer willen terugkeren. Turkije was niet velig genoeg.

  • Martin

     

    Ik begrijp niet dat een man zijn gezin in oorlogsgebied achterlaat. En voor de gezinshereniging moeten vrouw en kinderen later toch ook een riskante reis ondernemen? Of zie ik iets over het hoofd dat deze aanpak rechtvaardigt?

    reageer
  • Zeewolde

     

    Ja inderdaad, deze vragen komen ook bij mij op. Zoals ik er nu over denk zou ik mijn gezin nooit achterlaten in zo'n situatie..

  • Jos

     

    "Mooie" verhalen.

    reageer

Laat een reactie achter

Je reageert op

Je rapporteert