omroep flevoland

Het delen van rapporten van het Almeerse Pieter Baan Centrum is een grote inbreuk op de privacy van verdachten in zware misdrijfzaken. Dat zegt advocaat Jan-Jesse Lieftink over een motie die in de Tweede Kamer is aangenomen. In die motie wordt opgeroepen om onderzoek te doen naar de mogelijkheid om de rapporten van de onderzoeken in het PBC te delen met nabestaanden en slachtoffers.

Volgens JA21-voorman Joost Eerdmans kan het lezen van die rapporten helpen bij traumaverwerking, maar daar zet Lieftink vraagtekens bij.

De advocaat vraagt zich af of Eerdmans en anderen wel precies weten wat een PBC-rapport inhoudt en wat daar allemaal in staat over iemand die nog verdachte is in een zaak. Dan is iemand nog niet veroordeeld tot tbs of een gevangenisstraf.

"Dat zijn enorm lijvige rapporten", zegt de advocaat. In die rapporten staat heel veel informatie, zoals de levensloop van de verdachte en diepgaande gesprekken met een psychiater. "Dat zijn allemaal dingen die heel erg raken aan de privacy van mijn cliënt."

Trauma's van verdachte
Volgens de advocaat is het niet goed dat zulke rapporten naar de nabestaanden en slachtoffers gaan. "Als je in het Pieter Baan Centrum zit, voer je diepgaande gesprekken over je jeugd. Dan komen allerlei trauma's naar boven. Die trauma's worden ook uitgewerkt in een rapport."

Daarnaast voert het PBC ook gesprekken met familie en met vrienden, dus ook die gegevens worden dan gedeeld. "Dat betekent dat dat een diepe inbreuk is op iemands privacy op het moment dat zo'n rapport wordt verstrekt aan nabestaanden, dus ik ben echt tegen het verstrekken van zo'n rapport in de hele vorm", zegt de advocaat.

Samenvatting sturen
Wat volgens hem wel kan, en op dit moment ook gebeurt, is dat de officier van justitie of rechter-commissaris een samenvatting maakt van dat rapport en dit deelt met de nabestaanden en slachtoffers. Lieftink heeft gehoord dat die samenvattingen vrij summier zijn. Volgens hem kan er mogelijk gekeken worden of die wat uitgebreider kunnen.

"Ik begrijp aan de andere kant echt wel het belang van nabestaanden", zegt Lieftink. Hij denkt dat het lezen van zo'n rapport in bepaalde gevallen wel kan helpen bij traumaverwerking, maar hij kan zich ook voorstellen dat het in sommige gevallen ook trauma's kan verergeren.

Afweging maken
"Ik denk dat het daarin juist aan de rechter is om daarin een afweging te maken. Dat gebeurt nu ook met samenvattingen. Ik kan me voorstellen dat dat niet altijd genoeg is voor nabestaanden, maar daar zou je wel maatwerk in kunnen leveren."

Aan het einde van zo'n rapport wordt altijd een aantal vragen gesteld aan de onderzoekers, bijvoorbeeld over of de verdachte een (psychische) stoornis heeft en of dat doorwerkte in het misdrijf dat hij of zij pleegde, maar ook over het gevaar van herhaling en het behandeladvies. "Die vragen worden ook op zitting besproken", zegt de advocaat. "Dus het zou heel goed zijn als die beantwoording van vragen wél naar de nabestaanden gaat."