Bloedzuigers: eeuwenoud middel met een plek in de moderne geneeskunde
Bloedzuigers zijn een eeuwenoud hulpmiddel dat verrassend genoeg nog altijd een rol speelt in de moderne geneeskunde. Bloedzuigers werden vroeger veel ingezet bij het zogenoemde aderlaten, een inmiddels achterhaalde behandelwijze.
Toch zijn ze niet helemaal verdwenen uit de medische wereld. In de hedendaagse geneeskunde worden ze soms na operaties ingezet, bijvoorbeeld door plastisch chirurgen. Tijdens het bijten geven ze stoffen af die de bloedstolling remmen, waardoor de doorbloeding verbetert. Omdat het om een medisch hulpmiddel gaat, wordt een bloedzuiger uit veiligheidsoverwegingen maar één keer gebruikt.
In het programma Studio Flevoland vertelt Wim Rakhorst over het gebruik van de bloedzuiger. Hij is vrijwilliger bij het Trefpunt Medische Geschiedenis in Nederland, dat op Urk is gevestigd.
Rakhorst heeft in de collectie van het Trepfpunt een bijzondere aardewerken pot aangetroffen met het opschrift ‘Hirudines’, Latijn voor bloedzuigers. In de pot zit een binnenpot met gaatjes waarin de dieren worden bewaard. Het water moet regelmatig worden ververst, omdat de bekendste medicinale bloedzuiger, de Hirudo medicinalis, in het water leeft. “Ze hebben aan beide kanten een zuigmond en aan één kant kleine tandjes,” legt Rakhorst uit.
Hoewel bloedzuigertherapie een comeback heeft gemaakt binnen de reguliere geneeskunde, wordt het ook toegepast binnen de alternatieve zorg voor uiteenlopende klachten.
Wie meer wil weten over de geschiedenis van medische behandelingen en bijzondere hulpmiddelen zoals deze, kan terecht op de website van het Trefpunt Medische Geschiedenis in Nederland.