Pijnstillers slepen Emmeloorder door zijn 24ste Nijmeegse Vierdaagse
De derde dag van de Nijmeegse Vierdaagse boezemt veel lopers angst in. De zeven heuvels rondom Groesbeek vormen een beruchte hindernis. Patrick Veenhuis uit Emmeloord kijkt er heel anders naar. De wandelaar loopt voor de 24ste keer mee en geniet juist van het glooiende landschap.
Voor Veenhuis is juist de woensdag, de route door Wijchen, de zwaarste en meest eentonige beproeving. De donderdag voelt voor hem juist als een beloning. Vanaf de heuveltoppen kijkt hij uit over het dal. Dat uitzicht maakt de fysieke ongemakken draaglijk. En die ongemakken zijn er zeker. Een pijnlijke rechtervoet dwingt hem dagelijks tot het slikken van ibuprofen.
Stoppen is geen optie
Stoppen komt niet in zijn vocabulaire voor. Hij ziet hoe de wandelpaden bezaaid liggen met lege verpakkingen van pijnstillers. Iedereen lijdt, maar het collectieve afzien verbroedert. Veenhuis omschrijft het peloton als één grote familie. Wandelaars delen eten, het publiek moedigt onafgebroken aan. Dat maakt Nijmegen tot de ultieme wandelervaring.
Zelfs het traumatische jaar 2006 brak zijn doorzettingsvermogen niet. Tijdens die loeihete editie stierven twee wandelaars en legde de organisatie het evenement stil. Veenhuis zag een slachtoffer op het asfalt liggen. Toch stond hij de volgende editie weer gewoon aan de start. Vrijdag loopt hij de Via Gladiola op, klaar voor zijn 24ste kruisje.
Gisteren spraken we met twee Lelystadse veteranen.