Jachthoorn blazen: in Noordoostpolder kun je meeblazen
Een warme klank die ver over het veld draagt, een instrument zonder ventielen en een traditie die eeuwen teruggaat. Voor Pieter Houtsma en Irene Baars van de Zuiderzeeblazers uit Emmeloord is het jachthoornblazen veel meer dan alleen muziek maken. In Studio Flevoland vertellen ze over hun liefde voor het instrument en hun wens om de traditie in Flevoland levend te houden.
Een hoorn vol traditie
De jachthoorn wordt van oudsher gebruikt om in het veld signalen door te geven. Jagende gezelschappen konden elkaar zo laten weten dat een dag begon, dat drijvers moesten terugkomen of dat honden moesten worden geroepen. Tegenwoordig staat vooral het samen spelen en het bewaren van die traditie centraal. De Zuiderzeeblazers bestaan uit ongeveer tien leden en repeteren iedere woensdagavond in Emmeloord.
Voor Irene Baars zit de aantrekkingskracht vooral in het bijzondere geluid. "Hij draagt heel ver en het is een warme klank. Je kunt er echt een hele mooie klank mee bereiken." Dat vraagt wel oefening, want de jachthoorn heeft geen ventielen. De verschillende tonen ontstaan uitsluitend door ademdruk en lipspanning. Volgens de blazers duurt het gemiddeld ongeveer een jaar voordat een beginner goed genoeg is om in een gezelschap mee te spelen.
Nieuwe generatie gezocht
De Zuiderzeeblazers willen hun enthousiasme graag doorgeven en zoeken daarom nieuwe leden. Op 9 september houden ze een inloopavond waar belangstellenden zelf een jachthoorn kunnen vasthouden en proberen te blazen. Muzikale ervaring is niet noodzakelijk. Ook wie zelf niet jaagt, kan aansluiten. "Als je gewoon kunt blazen en je vindt het leuk, dan is dat geen enkel probleem", zegt Houtsma.
De groep kijkt ondertussen ook vooruit naar een Hubertusviering in Flevoland, waarin jacht, natuur, oogst en muziek samenkomen. Voor de blazers is dat precies waar hun passie om draait: niet alleen een instrument bespelen, maar ook een eeuwenoude traditie doorgeven en mensen verbinden rond natuur, wild en buitenleven.