omroep flevoland

De waterzuiveringsinstallatie van Lelystad kampt met een opvallend fenomeen. In het gezuiverde water en het restslib zitten meer gevaarlijke PFAS dan in het aangevoerde water, blijkt uit onderzoek van het kenniscentrum van waterschappen Stowa en het ministerie van Infrastructuur en Waterstaat.

Bij het onderzoek werden metingen gedaan bij acht waterzuiveringen. Overal zaten PFAS in het verwerkte water, maar alleen in Lelystad nam de concentratie sterk toe tijdens de zuivering. Hoewel er in Nederland net als in veel andere landen geen officiële norm is, is de concentratie wel hoger dan de maximale grens die voor restslib geldt in Noorwegen.

Oorzaak is een raadsel
Het is nog niet duidelijk waardoor de concentratie stijgt. De onderzoekers vermoeden dat er in het aangevoerde afvalwater stoffen zitten die tijdens het zuiveringsproces nieuwe PFAS vormen. Het is ook niet bekend waar die stoffen precies vandaan komen. De onderzoekers zeggen dat bij alle waterzuiveringsinstallaties moet worden gekeken worden naar waar de gevaarlijke PFAS-lozingen vandaan komen en hoe ze kunnen worden gestopt.

Waterschap Zuiderzeeland zegt de zorgen te delen. "PFAS horen niet in het milieu. We volgen het landelijke onderzoek en gaan verantwoord om met de landelijke PFAS-richtlijnen. We staan als waterschap voor een schone leefomgeving in en om onze wateren", vertelt een woordvoerder. PFAS is volgens haar niet of nauwelijks af te breken, ook niet als het water gezuiverd wordt.

PFAS is een verzamelnaam voor rond de 6000 stoffen die door de mens worden gemaakt. Ze zitten onder meer in antiaanbaklagen van pannen, kleding, pizzadozen en blusschuim. Ze komen in het milieu terecht via afvalstromen. De stoffen breken nauwelijks af, hopen zich op in organismen en zijn vaak giftig. Ze kunnen gevolgen hebben voor bijvoorbeeld het immuunsysteem, de voortplanting en de ontwikkeling van een ongeboren kind. Ook voor de natuur en dieren kunnen ze schadelijk zijn, aldus het RIVM.