omroep flevoland

Ze was een van de eersten die een inloophuis oprichtte voor mensen met kanker: Leonie Groosman uit Almere. Na zich jarenlang te hebben ingezet voor het Parkhuys Almere heeft ze nu definitief afscheid genomen. In Het Gesprek vertelt ze over het mooie, dankbare werk.

Het Parkhuys was er niet van de ene op de andere dag. Voor de stichting in 2003 werd opgericht, was Groosman er al zo'n zeven jaar mee bezig. ''Ik ben verpleegkundige, heb lang in ziekenhuizen gewerkt en een eigen praktijk gehad. Een collega begon in Lichtenvoorde het eerste inloophuis van Nederland. Toen dacht ik: dat moet in Almere ook kunnen.''

Het Parkhuys Almere werd opgezet voor patiënten met kanker en hun naasten. Groosman: ''We kregen subsidie van Roparun en die zet zich in voor kankerpatiënten, dus daarom dat we ons alleen richten op die groep. En de naasten; de buren, de vrienden, de kinderen, de ouders.''

Levenscrisis
Mensen die te horen krijgen dat ze kanker hebben, komen volgens Groosman in een levenscrisis terecht. ''Je krijgt een boodschap die inhoudt dat je misschien wel dood gaat. Dat is ook wat de meesten als eerste denken. Natuurlijk overleven er steeds meer, maar het is nog steeds een heel nare boodschap die door alles heen gaat. Je kunt misschien een tijd niet werken, je weet niet welke behandelingen je krijgt, hoe het zal gaan met je relaties. Eigenlijk alles verandert.''

In het Parkhuys Almere kunnen mensen met kanker hun verhaal kwijt. ''Maar iedereen is anders, dus heeft ook andere dingen nodig. Sommigen hebben het nodig om erover te praten, anderen willen er helemaal niet over praten en zoeken juist afleiding.''

Met elkaar zingen
Dat biedt het Parkhuys Almere volop. Mensen kunnen bijvoorbeeld met elkaar zwemmen, wandelen en zingen. ''Er is een koor, want zingen helpt ook heel erg goed. Omdat je met elkaar toch iets vrolijks doet en de liedjes hebben meestal een inhoud die steun geeft.''

Toch is de drempel om bij het Parkhuys naar binnen te stappen nog steeds erg hoog, weet Groosman. ''We zijn natuurlijk een club waar je niet bij wilt horen. Soms lopen ze vier, vijf keer langs voor ze naar binnen komen.''

Groosman heeft zich jarenlang ingezet voor het Parkhuys en heeft nu definitief afscheid genomen. ''Ik vind het heel leuk werk. Het zijn niet alleen maar ernstige gesprekken. Het kan ook over heel praktische zaken gaan. Er zijn zoveel dingen die op je afkomen. De meesten hebben er geen ervaring mee. Er wordt gehuild, maar ook heel veel gelachen.''