omroep flevoland

"Naar en triest", zo noemt advocaat Jan Jesse Lieftink de bevindingen die de inspecties doen in hun onderzoeksrapport naar de Oostvaarderskliniek. Lieftink staat meerdere patiënten bij in de tbs-kliniek. De inspectie Gezondheidszorg en Jeugd en de inspectie Justitie en Veiligheid trekken kritische conclusies in een onderzoeksrapport: de veiligheid en zorgkwaliteit in de kliniek zijn in het geding.

De inspecties hekelen vooral het ontbreken van een 'integrale behandelvisie': behandelaren overleggen weinig en werken niet volgens een algemene strategie. Dat herkent Lieftink: een patiënt die hij bijstaat hoefde bij de ene behandelaar een behandeling niet te ondergaan, omdat hij die al in de gevangenis had gehad. Maar toen hij later een andere behandelaar kreeg op een andere afdeling, vond die wel dat de behandeling opnieuw moest.

"Daarin zie je heel duidelijk dat er geen eenduidig beleid is." En ook in verlengingsadviezen ziet de advocaat dat de ene behandelaar heel kritisch en voorzichtig is en de ander juist meer meegaand. Dat terwijl behandelaren in de TBS-kliniek vaak in hun eentje adviezen opstellen.

"Behandelaren voelen onvoldoende steun bij het nemen van complexe beslissingen", schrijven de inspecties daarover. "En dan komt de veiligheid in het geding", waarschuwt Lieftink. Het is volgens hem heel belangrijk dat ingewikkelde zaken door meerdere personen worden beoordeeld.

'Waar is de kliniek dan mee bezig?'
Het verbaast Lieftink dat de kliniek niet aan de slag is gegaan met het maken van zo'n integrale behandelstrategie. De kliniek heeft in het verleden al meerdere verbeterplannen opgesteld, en bij het vorige inspectierapport was het opstellen van een visie óók al een belangrijk advies.

"Ik vind ik wel een trieste constatering, dat je na zo'n lang proces van verbetermaatregelen nog steeds weinig progressie ziet", zegt Lieftink. "Waar ben je dan mee bezig als kliniek? Daar maak ik me grote zorgen over."

"De Oostvaarderskliniek stelt zich als slachtoffer op"

Daarnaast verwijt hij de kliniek dat ze verantwoordelijkheden ontlopen. "Bij incidenten zie je dat ze meteen naar andere instanties wijzen: ze vragen het OM en de inspectie om onderzoek te doen, maar die zeggen: jullie leren er het meest van als jullie zelf onderzoek doen. En dan zegt de kliniek: 'we hebben om hulp gevraagd maar niet gekregen'."

"De kliniek stelt zich als slachtoffer op in zo'n situatie, in plaats van dat ze verantwoordelijkheid nemen voor wat er gebeurd is." Lieftink ziet liever dat de kliniek 'volle bak vooruit gaat', en er zelf voor zorgt dat het beter wordt.

Verkeerde prioriteit
De kliniek en het ministerie hebben in een eerste reactie gezegd externe expertise in te gaan huren, en twee mensen aan te stellen die 'aanbevelingen van de inspecties gaan monitoren en de directie waar nodig adviseren'.

Maar volgens Lieftink heeft de kliniek daarmee weer een verkeerde prioriteit: "Ik wil vooral weten: hoe gaan jullie die behandelvisie ontwikkelen en wie wordt daar dan voor aangesteld? Want ik denk dat dat de kern van de zaak is."