omroep flevoland

Mitchell Weijers (25) uit Swifterbant is blij dat hij er nog is. Toen hij 19 was deed hij een zelfmoordpoging. Moeder Linda schrijft een blog over het verhaal van haar zoon en de lange weg erna. "Ik doe het om andere ouders en kinderen te laten zien dat ze niet alleen zijn en ik wil iedereen op het hart drukken om hulp te zoeken als je je zo ellendig voelt."

Mitchell groeit op in Swifterbant en had een normale jeugd. Hij heeft een stoornis in het autistisch spectrum, maar had daar weinig last van. Tot zijn puberteit. Mitchell krijgt donkere gedachtes. Hij voelt zich waardeloos en merkt dat de druk van school eigenlijk te veel is. Maar hij vertelt het aan niemand. "Ik vond dat ik het zelf moest kunnen oplossen. Ik vond het slap als ik zou opgeven. Ik had niet veel aansluiting met andere kinderen."

'Niets aan de hand'
Thuis deed Mitchell ook alsof het allemaal prima ging. "Hij maakte de hele dag grapjes met zijn vader. We merkten niets. Het was een normale puber, hij deed moeilijk over huiswerk maken en dat soort dingen, maar verder leek alles oké", vertelt moeder Linda.

Maar het ging helemaal niet goed met de puber. Mitchell stopte al jaren zijn gevoelens weg, waardoor de negatieve gevoelens uiteindelijk alleen maar erger werden. Toen het steeds slechter ging op school, sprak Mitchell met zijn schoolbegeleider. "Ik vertrouwde hem, en hij was de eerste aan wie ik vertelde dat ik wel eens aan zelfdoding dacht. Toen zijn mijn ouders direct ingeschakeld, en kreeg ik veel hulp vanuit jeugdzorg."

Moeder Linda met zoon Mitchell

Opkrabbelen
Voor het gezin begint de lange weg van herstel en van het terugvinden van vertrouwen in de toekomst. "Ik schrijf in mijn blog veel van onze beslommeringen op. Waar we tegenaan lopen en hoe het met onze zoon gaat. In het begin hebben we het er natuurlijk over gehad of we ons verhaal wel aan de wereld wilden vertellen. We waren het er allemaal over eens dat het belangrijk is om ervaringen te delen. Om te vertellen over dit moeilijke onderwerp. Over angst die we nog altijd hebben."

"Ik krijg gelukkig alleen maar positieve reacties. Moeders die mij een privébericht sturen omdat ze in een vergelijkbare situatie zitten. En jeugd die zelf in de knoop zit. Voor mij werkt het opschrijven ook nog therapeutisch. Ik kan letterlijk en figuurlijk mijn verhaal kwijt”, zegt Linda.

Zijn moeder vult aan: "De buitenwereld blijft vooralsnog groot en angstig voor Mitchell. We zetten kleine stapjes vooruit."

Wie naar aanleiding van dit artikel behoefte heeft aan een luisterend oor, kan contact opnemen met deluisterlijn.nl (088-0767000). Denk je aan zelfdoding of maak je je zorgen om een naaste? Neem anoniem contact op met 113 Zelfmoordpreventie (0800-0113).