Acht jaar geduld en groei: hoe een voedselbos langzaam volwassen wordt

ZEEWOLDE • Zo 3 augustus 2025 | 14:06 • Zondag 3 augustus 2025 | 14:06

Tussen het groen houdt Anje Poortman een klein, rood appeltje omhoog. "Kijk nou, dit zijn mooie rode appeltjes", zegt ze met een glimlach. "Als je die doorsnijdt, zie je het roze vruchtvlees. Een bijzonder appeltje, maar nog niet helemaal rijp."

Het lijkt een kleine observatie, maar het zegt alles over de ontwikkeling van het voedselbos Thuishaven in Zeewolde. Samen met anderen begon Poortman acht jaar geleden met de aanleg van het bos. Het appeltje is nog niet rijp, het bos ook niet.

En dat is precies volgens plan. "We moeten niet te snel willen. Het draait hier om geduld", zegt ze, terwijl ze langs jonge struiken en bomen loopt. "Een volwassen voedselbos? Dan ben je zo’n vijftien jaar verder."

Geen bloemenpracht, maar eetbare schoonheid
Het begon ooit op een kale akker, maar inmiddels krijgt het bos langzaam vorm. Ondertussen wordt er volop geëxperimenteerd in de tuin met eetbare planten. De tuin is dan ook niet bedoeld als sierlijk bloemenperk, maar als toekomstig ecosysteem.

In de tuin vind je rozenbottels voor jam én ketchup, hosta-scheuten voor in de salade en bladeren als smaakmakers in drankjes. Elk plantje krijgt een plek, op basis van wat het toevoegt aan de bodem, de biodiversiteit én het menu. "We testen hier wat lekker is, wat werkt en wat we straks kunnen meenemen het bos in", legt Anje uit. "Als het voedselbos ouder is en er meer schaduw is, kunnen we ook schaduwminnende, meerjarige groenten planten."

Niet spitten, maar samenwerken met de natuur
De filosofie achter het voedselbos draait om samenwerking. Tussen mens en plant, maar vooral tussen boom en bodem. Spitten, ploegen of bemesten, dat gebeurt hier juist niet. "Als je de grond telkens gaat omploegen, verstoor je het bodemleven. Maar als je de bodem met rust laat, herstelt die zich. Dan ontstaat er een samenwerking tussen boom en bodem, en heeft een boom geen extra water of voedingsstoffen meer nodig."
Het klinkt eenvoudig, maar vraagt geduld en vertrouwen. Vertrouwen in de bodem, in de tijd en in de natuur die zijn eigen tempo volgt, stelt Poortman.

Oogsten met aandacht
Er valt al voorzichtig iets te oogsten in het bos. Roze appeltjes, blaadjes voor in drankjes, rozenbottels met onverwachte toepassingen. Elk stukje opbrengst voelt als een beloning. Van het werk, maar vooral van het wachten.

In een wereld waar alles snel moet, groeit dit bos maar traag. Het gaat zeker 15 jaar duren voor alles hier is zoals het bedacht is. Op deze plek bepaalt de natuur het tempo en leert de mens weer kijken, proeven en wachten. Volgens Poortman gaat het even duren, maar is er in de toekomst zeker rendabel te leven van de opbrengst van het voedselbos.

In onze rubriek Na Het Nieuws besteden we aandacht aan onderwerpen die eerder in het nieuws zijn geweest. We kijken terug met de kennis van nu en willen weten wat het nieuws van toen heeft betekend of heeft gebracht.

WhatsApp ons!
Heb jij een tip of verbetering? Stuur de redactie van Omroep Flevoland een bericht op 0320 28 5050 of stuur een mail: rtv@omroepflevoland.nl!

Deel artikel