omroep flevoland

De allerdikste deuren gingen vandaag wagenwijd open. Voor het publiek. Dikke celdeuren. Want de rechtbank in Lelystad hield open dag. Kunnen kijken waar je zelf niet wilt zitten, dat is boeiend. Bezoekers stonden ervoor in de rij.

"De rechtbank wil heel graag aan iedereen laten zien wat er nu iedere dag gebeurt in de rechtbank", zegt persrechter Susanne Terporten. De hal van de rechtbank staat vol met bezoekers. Om bezoekers een beeld te geven van de werking van de rechtbank worden er rechtszaken nagespeeld.

De verdachte is niet echt maar de officier van justitie, de advocaat van de 'verdachte' en de rechters wel. "Mensen mogen ook meedenken. En dat is heel leuk om een keer te doen."

Op de tafels in de zittingszaal liggen groene en rode velletjes papier. De bezoekers kunnen na de behandeling van deze zaak één van de papiertjes opsteken. Rood staat voor schuldig, groen voor onschuldig. "Mensen mogen zo een beetje op de stoel van de rechter gaan zitten."

Bij binnenkomst kunnen mensen worden gefouilleerd. Eén van de bezoekers wil wel eens weten hoe dat is. Hij staat met de armen en benen gespreid tegen een muur. Een agent doet net alsof hij de zakken van de jongen doorzoekt.

"Ik heb niks engs bij me hoor", lacht hij. Hij is met zijn vader en zijn zusje naar de rechtbank gekomen. "Ik wilde ze laten zien waar ze terecht kunnen komen als ze niet goed luisteren", zegt papa met een knipoog.

De tiener die net is gefouilleerd lijkt het niks om te werken met boeven. Zijn jongere zusje lijkt het wel wat. "Ik wil misschien wel politieagent worden."

"Dit doet best pijn aan je botten hoor". Hij vindt één keer proberen wel genoeg. "Dit is best vet. Maar het hoeft van mij nooit meer."

"Zo zien ze wat er gebeurt als ze iets verkeerds doen." Ze wijst daarbij naar haar kinderen die op een rijtje in een cel zitten te lachen. "Ik kan zo weer weg", lacht een jongen, "want de deur staat open."

"Dit is voor criminelen", zegt één van hen. Ze vinden het leuk om op bezoek te komen. Maar het lijkt ze helemaal niks als die celdeur echt dicht gaat. "Je verveelt je rot hier."