omroep flevoland

De Stichting Onderzoek Maritieme Vermisten heeft een succesvolle tijd achter de rug, met de vondst en identificatie van meerdere kotters op de Noordzee. Onder meer de Urker kotters UK-58, UK-154 en de UK-174 werden teruggevonden.

Maar de stichting zoekt niet alleen naar gezonken vissersschepen, ook is er hulp bij de zoektocht naar mensen die vermist raakten op zee. Soms gebeurt het dat vissers niet alleen vissen in hun netten krijgen, ook andere dingen raken erin verstrikt. Zoals menselijke botten.

Historicus en voorzitter van deze stichting Cees Meeldijk laat het menselijk dijbeenbot zien dat Urker vissers vorige maand opvisten in de Duitse Bocht. "Dit is 'm dan", zegt Meeldijk terwijl hij het in een ondoorzichtig supermarkttasje laat zien. "Het bot is vrij lang, dus daarom hebben we wel een redelijk vermoeden dat het om een lange persoon gaat. Maar meer dan dat kun je er puur op zicht niet uit afleiden", legt Meeldijk uit.

Naar het NFI
De historicus heeft het dijbeenbot van de vissers gekregen om het naar de politie te brengen. Het is altijd dezelfde agent op Urk die opgeviste botresten in ontvangst neemt. "We hebben daar een afspraak mee, hij weet precies wat hij er vervolgens mee moet doen." De agent brengt dit dijbeenbot vervolgens naar het Nederlands Forensisch Instituut (NFI).

Bij het NFI wordt DNA uit het bot gehaald, in de hoop dat er een match wordt gevonden met iemand die vermist raakte op zee. "Dat zou natuurlijk fantastisch zijn."

'Lijkt op iets van een mens'
Meeldijk is erg dankbaar dat vissers botten voor onderzoek mee terugnemen naar de wal. "Je oog moet er maar net op vallen. Wie weet lag het al een tijdje in de bak en dacht iemand toen 'dit lijkt wel op iets van een mens'. En dat de vissers dan de moeite doen om het mee te nemen en in te leveren, is heel belangrijk."

"Je leeft in een kwellende onzekerheid. Je weet niet wat er gebeurd is."

Want vermissingen zijn een hele grote last voor de mensen die achterblijven, ziet Meeldijk steeds opnieuw tijdens zijn werk voor de stichting. "Je hebt vaak helemaal niets, leeft in kwellende onzekerheid. Je weet niet wat er gebeurd is. En al heb je maar één bot, dan kun je wel officieel vaststellen dat iemand er niet meer is. Dat geeft duidelijkheid, daar gaat het om en dat geeft wat rust in zo'n familie."

DNA afstaan
Om de kansen op een match te vergroten bij een vondst van botresten, roept Meeldijk familieleden van vermisten, in het bijzonder bij oudere zaken, op om DNA af te staan. "Er is een speciale databank met dit DNA en dat kan heel erg helpen vermissingszaken op te lossen."

Lees ook: Wrak vermiste kotter UK-154 gevonden: "Mijn vader voelt heel dichtbij"