omroep flevoland

Dat de eigenaren van bungalows op recreatiepark Buitenplaats Horsterwold zelf niet permanent in hun huizen mogen wonen blijkt hun grootste bezwaar te zijn tegen de definitieve huisvesting van duizend arbeidsmigranten aan de Bosruiterweg in Zeewolde. Het verbod op permanente bewoning wordt door de gemeente nauwlettend in de gaten gehouden en dat betekent ongelijke behandeling, vinden de eigenaren.

"Zeewolde meet met twee maten", zegt bestuurslid Rico Wanschers van de vereniging van eigenaren. Namens zo’n 145 bungaloweigenaren stond hij maandag met een advocaat in de rechtszaal van de Raad van State. De vereniging protesteert tegen het bestemmingsplan van Zeewolde om de tijdelijke huisvestingslocatie aan de Bosruiterweg 14, om te zetten in een definitieve.

Korte bewoning
De logiesgebouwen zijn bedoeld voor short- en midstay. Dat wil zeggen dat de werknemers er maximaal twaalf maanden mogen wonen. Als hun verblijf langer duurt dan moeten ze een woning zien te vinden in het dorp. Momenteel verblijven er 1.171 arbeidmigranten. Zeewolde wil dit aantal terugbrengen naar duizend. De huisvestingslocatie voor de internationale werknemers ligt naast het asielzoekerscentrum waar 600 asielzoekers wonen.

Wanschers voert al jaren strijd tegen de gemeente Zeewolde over het verbod op permanent wonen op Buitenplaats Horsterwold. Hij kocht daar in 2002 een kavel en zette er een vrijstaande woning op. Die kostte destijds een paar ton. In het contract tussen de projectontwikkelaar en de gemeente stond dat de eigenaar er twaalf weken per jaar niet mocht verblijven. "Dus veertig weken per jaar wel", zegt Wanschers. Hij ging ervan uit dat hij er mocht wonen. De gemeente veranderde van gedachten omdat veertig weken te ruim was.

Hoofdverblijf op een andere plek
In een nieuw bestemmingsplan legde Zeewolde vast dat de eigenaren van de bungalows elders een hoofdverblijf moeten hebben, vertelt Wanschers. "Over een hoofdverblijf ergens anders heeft de gemeente destijds nooit iets gezegd."

Hij huurt nu al jaren in Harderwijk een woning terwijl hij een eigen vrijstaand huis heeft in Zeewolde. "Daar zijn we elke week van donderdag tot maandag. Daarna gaan we weer naar Harderwijk terug". De woning in Zeewolde wordt niet recreatief verhuurd. Andere eigenaren zijn dat wel gaan doen. Wanschers spreekt van kapitaalvernietiging omdat zijn huis in Zeewolde tonnen minder waard is geworden.

Op het bestemmingsplan voor de huisvesting van de arbeidsmigranten hebben de bungaloweigenaren meer aan te merken. Er zijn volgens hen te weinig parkeerplaatsen. Ze hebben er ook geen vertrouwen in dat de gemeente de maximale verblijfsduur van twaalf maanden gaat handhaven. Als het bestemmingsplan er door is bij de Raad van State gaat de gemeente vergunningen geven voor nieuwe logiesgebouwen. De Raad van State doet over enkele weken uitspraak.