omroep flevoland

De Nationale Cold Case Dag wordt op zaterdag 9 mei gehouden in de Nieuwe Bibliotheek Almere. Nabestaanden van slachtoffers van onopgeloste moorden en vermissingen komen dan samen met medewerkers van de politie, deskundigen en beleidsmakers.

Het doel is niet alleen om aandacht te vragen voor deze zaken, maar ook om lotgenoten met elkaar in contact te brengen. Want voor veel families voelt het alsof hun leven stilstaat, terwijl de wereld om hen heen doorgaat.

Eén van de sprekers is Suus Joosten. Haar dochter, Esther Paul uit Almere, werd in april 2017 vermoord en tot op de dag van vandaag is niet duidelijk wat er precies is gebeurd. Voor Joosten is het gemis nog elke dag voelbaar.

'Ik hoor haar voetstappen nog steeds'
Als Joosten over haar dochter praat, gaat het niet over een zaak, maar over een persoon. "Esther was iemand die je niet kon missen", zegt ze. Ze was extravert, stond altijd op de voorgrond en als ze binnenkwam, was ze echt een verschijning."

Ze beschrijft haar dochter als zorgzaam en betrokken: "Ze regelde dingen, nam eten mee voor anderen, dacht altijd aan de mensen om haar heen. Ze hield van het leven."

Wat haar moeder het meest bijblijft, zijn de kleine, dagelijkse momenten. "Ik hoor haar voetstappen nog steeds. Dan denk ik dat ze eraan komt. Dat zit zo in je systeem, dat raak je niet kwijt." Het zijn juist die herinneringen die het gemis tastbaar maken.

RTV Omroep Flevoland

Meer steun nodig voor nabestaanden
De Nationale Cold Case Dag is volgens Joosten belangrijk om die aandacht levend te houden. Ze benadrukt dat er niet alleen meer aandacht moet komen voor de zaken zelf, maar ook voor de mensen die achterblijven.

"Je bent je kind kwijt en tegelijkertijd moet je alles zelf regelen. Er is nauwelijks begeleiding of ondersteuning, terwijl je door een van de zwaarste periodes in je leven gaat."

Volgens haar is dat scheef: "Daders krijgen vaak hulp om hun leven weer op te bouwen, maar wij als nabestaanden moeten het zelf uitzoeken. Dat voelt heel oneerlijk."

Joosten hoopt dat de politiek meer gaat doen met de signalen vanuit deze groep. "Wij willen gehoord worden en dat er iets verandert."

Onrustige laatste dagen
De periode vlak voor de dood van haar dochter staat Joosten nog altijd scherp op het netvlies.

"Ik had contact met haar, maar wist niet waar ze was. Ze was bang en er waren bedreigingen vanuit haar ex-partner."

Volgens Joosten is er meerdere keren geprobeerd om hulp te krijgen, maar zonder het gewenste resultaat. "We zijn naar de politie gegaan, meerdere keren zelfs, maar ik had niet het gevoel dat het echt serieus werd opgepakt."

Op een avond ontvangt ze nog een bericht van haar dochter. Ze zou nog een gesprek hebben met haar ex. "Ik stuurde daarna een appje terug, maar dat bleef op één vinkje staan. Toen wist ik eigenlijk al: dit is niet goed."

Die nacht slaapt ze niet. "Je voelt dat er iets mis is, maar je kunt niets doen." De volgende ochtend meldt ze haar dochter als vermist. Niet veel later komt het bericht dat een lichaam is gevonden in het Veluwemeer. "Ik zag het op het nieuws en wist meteen: dit is mijn kind. Dat moment vergeet je nooit meer. Dat was de laatste dag dat ik haar nog had."

"Je wordt in de steek gelaten"
Sindsdien leeft Joosten met een zaak die nooit is opgelost. Dat brengt een ander soort verdriet met zich mee, legt ze uit. "Je hebt zoveel vragen, maar geen antwoorden. En dat blijft maar doorgaan."

Het moeilijkste vindt ze het gevoel dat er te weinig gebeurt. "Als nabestaande heb je het idee dat je in de steek wordt gelaten. Dat er niks meer met de zaak wordt gedaan en dat je niet serieus wordt genomen."

Toch heeft ze de hoop niet opgegeven. "Ik blijf geloven dat het ooit wordt opgelost. Je wacht op die ene tip die alles kan veranderen. Zolang die er niet is, blijf je zoeken en hopen."

Oproep: 'Praat, al is het anoniem'
Een belangrijk doel van de Cold Case Dag is het verzamelen van nieuwe informatie. Joosten hoopt dat mensen die misschien iets weten, zich alsnog melden.

"Ik begrijp dat mensen bang kunnen zijn, maar je kunt ook anoniem praten. Alsjeblieft, doe het. Esther is dood, maar wij leven door met die vragen. Geef ons rust."

Daarnaast wil ze andere nabestaanden oproepen om te blijven praten en zichtbaar te blijven. "Het komt niet vanzelf. Je moet zelf blijven vragen om aandacht, blijven zoeken naar antwoorden. Anders gebeurt er niks."

'Ze mag niet vergeten worden'
Voor Joosten is het blijven vertellen van het verhaal van haar dochter essentieel. "Als je er niet over praat, dan is ze écht dood", zegt ze. "Door over haar te blijven praten, blijft ze bestaan."

Ze wil dat Esther herinnerd wordt zoals ze was: levendig, aanwezig en vol energie. "Niet als een dossier dat ergens in een kast ligt, maar als iemand die midden in het leven stond en nog zoveel had willen doen."

Juist daarom staat ze op 9 mei op het podium in Almere. Niet alleen voor haar eigen dochter, maar voor alle families die nog altijd wachten op antwoorden.