omroep flevoland

Het oordeel van de twee meisjes in het Vogelbos in Ens was even kort als vernietigend: 'Stomme bordjes'. En waarom waren die afgebeelde vogels langs het wandelpad eigenlijk zwart-wit? In het echt heeft een vogel toch kleur?

Donderdagochtend presenteerden de bewoners van de nabijgelegen straat Tuinrand hun antwoord op die kinderlijke logica: hetzelfde wandelpad, maar nu voorzien van handgeschilderde vogelportretten én QR-codes voor wie de bijbehorende zang wil horen.

Vijfentwintig jaar lang stonden de oude informatiebordjes langs het wandelpad. Toen ze rond de eeuwwisseling werden geplaatst, golden de zwart-witopdrukken als een fraaie aanwinst voor de buurt, vertelt buurtbewoner Susanne Biedron.

Maar tijdens een wandeling met Marijke Hollewand merkten ze dat de jongste generatie er weinig meer mee had. "Toen de meisjes wegliepen, bleven wij nog even bij dat bordje staan", blikt Biedron terug. "We dachten: in de huidige tijdgeest moeten we hier iets mee doen."

YouTube in het bos
Biedron, zelf naar eigen zeggen 'geen vogelaar', dook het internet op en selecteerde rechtenvrije YouTube-opnames waarop de verschillende vogelsoorten helder te horen zijn. Die geluidsfragmenten koppelde ze aan QR-codes.

De oude paaltjes zijn gebleven. Alleen de tekeningen van de vogels zijn vernieuwd en voorzien van de codes.

Enthousiast vertelt Biedron donderdagochtend dat de bordjes zijn vernieuwd. Tientallen buurtbewoners komen op de heropening van het pad af. Terwijl kinderen pindakettingen in de takken hangen, scannen wandelaars de codes.

"Je ziet geen vogeltjes, maar je hoort ze wel", zegt een oudere dame. Voor een jonge wandelaar springt één geluid er direct uit: de kraai. Niet vanwege de melodieuze zang, maar omdat haar vader en familieleden die vogel thuis zo goed kunnen nadoen.

Vijftien tinten grijs
Voor de visuele metamorfose van de bordjes zochten de initiatiefnemers hulp buiten het dorp. Via een buurtbewoner die in de ouderenzorg werkt, kwam het project terecht bij Bianca van zorgboerderij Op de Wurf in het naburige Nagele. Zij nam de taak op zich om de circa twaalf borden met de hand te beschilderen.

Wat op het eerste gezicht een eenvoudige klus leek, ontaardde aan de schilderstafel in een nauwgezette studie van de anatomie en het verenkleed. "Bij een duif denk je: leuk, simpel, een beetje grijs hier en daar", vertelt hobby-schilder Bianca bij haar eigen creaties. "Maar als je bezig bent, zie je dat de kop een heel ander grijs heeft dan de borst en de rug." Per vogel werkte ze tot twee dagen aan de juiste verhoudingen en kleurschakeringen.

Het budget van bijna 700 euro voor de renovatie is bijeengebracht in samenwerking met onder meer Dorpsbelang Ens, de gemeente Noordoostpolder en SBBK. Alleen de twee naamloze bedenkers van het project ontbraken nog bij de opening. Biedron: "We hebben de dames nog niet weer gesproken, maar waarschijnlijk lopen ze hier af en toe nog een rondje."