omroep flevoland

"In Almere, onder zeeniveau, herstel ik beter dan hoog in de bergen." Dat zegt de Almeerse alpineskister Kiara Derks (24) vanuit de Oostenrijkse bergen, waar ze nu traint als voorbereiding op de Worldcup die dinsdag 16 december wordt gehouden in het Franse Courchevel.

Als ze aanstaande dinsdag bij de eerste dertig eindigt, voldoet ze aan de laatste voorwaarde die NOC*NSF stelt voor deelname aan de Olympische Winterspelen in februari 2026 in Milaan en Cortina d'Ampezzo. Eerder voldeed de Almeerse aan de eerste voorwaarde door op een WK 26ste te worden. Mocht het lukken, dan zou ze de vierde Nederlandse alpineskister zijn die naar de Spelen mag.

Voor haar sport moet ze veel heen en weer reizen: "Van een klein laag landje naar hoog in de bergen. Voor mij is dat heel normaal. Het voelt als thuis om bijvoorbeeld in Oostenrijk of Italië te zijn. Het zijn twee totaal verschillende omgevingen. Onder zeeniveau en de bergen, allebei prachtig."

Courchevel is dinsdag niet de enige Worldcup. Er volgen er nog drie, op 28 december in Semmering (Oostenrijk), 4 januari in Kranjska Gora (Slovenië) en 13 januari in Flachau (Oostenrijk). Dus nog drie kansen voor Derks.

Het leven als sporter in de bergen is volgens Derks 'superdruk en superchaotisch'. Derks over haar schema dat veel wedstrijden bevat: "We reizen in het hoogseizoen door heel Europa. Elke drie dagen rijden we naar een andere locatie, voor wedstrijden en trainingen. Maar het is altijd leuk, ook al zijn er ook mindere dagen in het leven."

Verder voelt Derks zich positief en sterk. "Het is fantastisch hier in de bergen", zegt ze terwijl het zonnetje uitbundig schijnt in het skigebied Niederthai bij het Oostenrijkse Umhausen.

Katjes
Minimaal één keer per maand is ze een paar dagen in Almere. "Thuis is toch iets anders. Daar zijn mijn familie en mijn katjes. Het herstel onder zeeniveau gaat ook goed. Ik merk dat ik lastig herstel als we op hoogte zijn."

Vorige maand meldde Derks dat ze last had van haar rug. "Ik ben geboren met een afwijking aan mijn nek. Het KISS-syndroom (Kopgewrichten Invloed op Storingen in de Symmetrie). Daarin is op latere leeftijd scoliose gegroeid. Ik heb nog wel vaak pijn. Als ik mijn lichaam goed onderhoud met fysio en oefeningen, dan voel ik me sterk. Dan heb ik met het skiën geen pijn." Bijzonder vindt ze dat niet: "Ik denk dat iedere topsporter wel een beetje worstelt met zijn of haar lichaam. Omdat we er zoveel van vragen."

" Je moet wel liefde hebben voor de sport. Anders schop je het niet zover"

Rondreizen en skiën ziet ze als een privilege. "Je komt op zoveel verschillende plekken. Trainen op hoog niveau. Met een mooi team. In de mooie bergen. Het is prachtig om daarop gefocust te zijn. Je moet wel liefde hebben voor de sport. Anders schop je het niet zover. En je moet mentaal en fysiek elke vorige dag weer overtreffen. Als je dat kunt waarderen, dan is het leven zo mooi!"

De Almeerse moet even zuchten als haar wordt gevraagd naar haar olympische aspiraties. "Het is een veelbesproken onderwerp, waar ik veel van heb gedroomd. Het is bizar dat het realistisch kan worden dinsdag. Maar aan de andere kant... Ik ben nu met de training bezig. Ga ik naar de Europacup of Worldcup, dan ben ik daarmee bezig. Met mezelf te ontwikkelen en te groeien. Dan worden de Spelen realistisch."

Druk
Toch probeert de skiester zo weinig mogelijk met de Olympische Spelen bezig te zijn. "Terwijl heel veel andere mensen dat wel zijn. Ik wil niet die druk op mezelf leggen. Komen ze, dan ben ik natuurlijk megatrots. En dankbaar voor iedereen die heeft geholpen. Sta ik daar niet in 2026, dan volgt 2030 waar ik eigenlijk altijd voor heb gevochten. Dan gaat het leven ook gewoon verder."