omroep flevoland

De gemeente Zeewolde kreeg vrijdag flinke kritiek te horen van de Raad van State over de aanpak van de permanente bewoning van recreatiewoningen.

Zeewolde legde eerder een eigenaresse van een recreatiewoning aan de Bosruiterweg een dwangsom van 25.000 euro op. Uit tientallen controles zou namelijk blijken dat ze er permanent woont, dan wel permanent recreëert.

Alleen die controles rammelden volgens de Raad van State aan alle kanten. De vrouw was slechts één keer daadwerkelijk in de woning is aangetroffen, zo bleek tijdens de rechtszaak in Den Haag. Verder baseerde de gemeente zich op een regelmatig geparkeerde auto, brandende lichten en blaffende honden.

Bezwaar
Zelfs de bezwaar- en beroepscommissie van Zeewolde deed met een uitgebreid advies een dringend beroep op het gemeentebestuur om de dwangsom in te trekken. Het college van Burgemeester en Wethouders sloegen dat advies in de wind.

Ook volgens de rechtbank heeft de gemeente veel te magere aanwijzingen en zeker geen keiharde bewijzen voor permanente bewoning. De vrouw heeft immers een hoofdwoning in Almere. Desondanks ging het college in hoger beroep tegen de uitspraak. Maar die liet vandaag tijdens de zitting ook niet veel heel van het koppige standpunt van het gemeentebestuur.

Te laat
De Raad van State stelde vast dat de gemeente pas na de rechtbankuitspraak met gegevens over het energieverbruik van de bewoonster op de proppen is gekomen. Daarnaast wees het bestuursrechtscollege erop dat Zeewolde er zelf voor heeft gekozen om in het bestemmingsplan toe te staan dat er op het recreatiepark 365 dagen per jaar gerecreëerd mag worden.

Staatsraad Van Heijningen vond het heel vreemd dat het gemeentebestuur het goed onderbouwde negatieve advies van zijn eigen bezwaar- en beroepscommissie heeft genegeerd en tegen beter weten in vol blijft houden.

Angstig
De eigenaresse van de recreatiewoning zei dat ze intussen zo angstig is geworden voor de controleurs en de enorme dwangsommen, dat ze afgelopen jaar nog maar een paar weken naar haar recreatiewoning durfde.

'Eerder mochten vrienden en familie ruimhartig gebruik van mijn woning maken. Dat doe ik ook niet meer. Ik durf niet eens meer een buitenlamp te laten branden als ik weg ga. Vroeger liet ik de lampen vaak aan als anti-inbraakmaatregel. Ik doe alles uit en dicht nu.'

Uitspraak over de dwangsom volgt binnen enkele weken. De gemeentewoordvoerder erkende na de zitting rekening te houden dat ze het hoger beroep gaan verliezen.