omroep flevoland

Volgens de nieuwe gebiedsmanager Wouter Wubben van de Oostvaardersplassen gaat het nog wel een tijd duren voordat het natuurgebied klaar is voor de toekomst. Wie met de trein langs de Oostvaardersplassen rijdt, ziet de komende jaren nog veel hekken en graafmachines staan.

Wubben snapt dat mensen de graafmachines en hekken in het natuurgebied maar raar vinden. "Ik kan me wel voorstellen dat je dan denkt: 'past dat wel bij de Oostvaardersplassen?'. Het is een terechte vraag, maar het is nodig om te zorgen dat we naar een nieuwe toekomst kunnen."

Nieuwe weg voor de stekelbaars
Boswachter Hans-Erik Kuypers legt uit hoe dat zit. "We zijn al een tijdje bezig met de vismigratie in de kern van de Oostvaardersplassen. De graafmachines staan daar om een route aan te leggen tussen het moeras en de Lage Vaart. Zo kunnen de stekelbaarzen bijvoorbeeld beter naar de waterlanden toe."

De werkzaamheden voor meer waterverbindingen in het kerngebied zijn voor Staatsbosbeheer een belangrijke maatregel uit het Natura 2000-beheerplan. Met de nieuwe waterwegen wil de organisatie een knelpunt in de voedselketen van visetende vogels oplossen. Kuypers geeft aan dat het aanleggen nog wel een tijd gaat duren, want het gaat om een route van een paar kilometer.

Bijvoeren ongewenst
Naast de graafwerkzaamheden zijn er ook nieuwe bomen geplant. Die moeten volgens gebiedsmanager Wubben nog goed groeien voordat ze niet meer omgeduwd of afgeknabbeld kunnen worden door de grote grazers. Daarom worden ze de komende tijd afgeschermd met hekken. "Zeker vijf jaar en misschien nog wel langer", aldus Wubben. Volgens de gebiedsbeheerder zijn ook de grote vangweiden nog nodig. "Zo kunnen we zorgen dat we de paarden uit het gebied kunnen halen om op de gewenste doelstand te komen en om uiteindelijk te zorgen dat ze zelfvoorzienend kunnen zijn."

Staatsbosbeheer moet de 'grote grazers', waaronder de paarden en runderen, nu nog bijvoeren. "Dat is eigenlijk ook ongewenst in de natuur", legt Wubben uit. "We willen eigenlijk toe naar een evenwicht in het aantal grote grazers. Ze moeten zo in balans zijn dat je ze niet meer bij hoeft te voeren en dat ze zelf door het aanbod van voedsel kunnen overleven."

Wubben denkt dat het terugbrengen van het aantal grote grazers nog minimaal een paar jaar in beslag neemt. "Ik denk dat we zeker nog wel aankomend jaar en het jaar daarop nodig hebben, omdat we nog een enorme opgave te doen hebben. Het is complex en kost tijd."

Interesse in discussies
Toen Wubben nog studeerde was hij al gefascineerd door de biodiversiteit en uitgestrektheid van de Oostvaardersplassen. "Dat is in Nederland eigenlijk nergens anders te vinden."

De discussies over het beleid in het natuurgebied zijn deels wat Wubben naar het gebied trekt. "Ik vind het interessant om te kijken hoe je een rol kunt spelen bij de verschillende belangen in de gebieden", aldus Wubben. "Maar ook hoe we de schoonheid van het gebied in een voetlicht kunnen plaatsen, zodat de mensen er ook weer van kunnen genieten en dat we het gesprek kunnen voeren over die verschillende verhalen die er ook zijn."