omroep flevoland

Christian Wiedeman woont al 25 jaar in de Eilandenbuurt. Hij was een van de eerste bewoners van de wijk, die voortkwam uit het bijzondere woonproject Gewild Wonen. Waar nu een groene en levendige woonwijk ligt, stonden destijds opvallende huizen tussen de nog lege straten. "Er was iets experimenteels aan. Je wist niet precies wat het zou worden."

Toen Christian Wiedeman 25 jaar geleden voor het eerst door de Eilandenbuurt liep, was het er opvallend stil. De eerste woningen stonden er al, maar bewoners waren er nauwelijks. De wijk moest nog beginnen.

Wat hem vooral opviel, waren de woningen. Die waren anders dan wat hij gewend was van een nieuwbouwwijk. Er waren omgekeerde huizen, woningen die deden denken aan boten en huizen met volledig open gelaten verdiepingen. Het idee was duidelijk: niet allemaal dezelfde rijtjeshuizen, maar experimenteren met hoe een woning en een wijk eruit konden zien.

De Eilandenbuurt was onderdeel van Gewild Wonen, een woonexperiment waarin ruimte was voor verschillende architectuur en ideeën over wonen. "Het was niet heel strak gepland. Je had meer het idee: laten we kijken wat het kan worden."

Van experiment naar buurt
Dat experimentele karakter is volgens Christian in de loop der jaren langzaam naar de achtergrond verdwenen. Sommige bijzondere woningen zijn inmiddels minder opvallend en de wijk heeft zich ontwikkeld tot een vrij gewone woonbuurt.

"Uiteindelijk is het langzaam een standaard huis geworden", zegt hij. Toch is volgens hem nog steeds iets van het oorspronkelijke idee zichtbaar. De woningen zijn vaak wat groter en de straten hebben een ander karakter dan in veel andere nieuwbouwwijken.

In de beginjaren trok de wijk bovendien veel bekijks. Architectuurstudenten kwamen kijken en de Eilandenbuurt werd bijna een soort expositie van verschillende manieren van wonen.

"Het was in het begin heel druk met bezoekers. Mensen kwamen kijken naar de architectuur en naar wat hier allemaal was bedacht."

Wie nu door de wijk loopt, merkt daar weinig meer van. De Eilandenbuurt is inmiddels vooral een plek waar mensen wonen, kinderen opgroeien en buren elkaar kennen. En juist dat vindt Christian mooi.

‘We liepen bij elkaar naar binnen’
Vooral de band tussen de eerste bewoners is hem bijgebleven. Omdat iedereen tegelijkertijd aan iets nieuws begon, ontstond er snel een hechte sfeer.

"We liepen allemaal bij elkaar naar binnen. Je vroeg aan elkaar: hoe doe je dat eigenlijk? Hoe heb jij dit aangepakt? Iedereen was met hetzelfde bezig."

Dat betekende niet dat iedereen automatisch vrienden werd, benadrukt hij. Maar er was wel een sterk gevoel van saamhorigheid. "Je voelde je heel erg samen."

Een van zijn persoonlijke herinneringen brengt hem meteen terug naar het begin. Samen met zijn vrouw stond hij voor hun nieuwe huis, met glazen wijn in de hand. Enthousiast over wat ze hadden gekocht en over het idee dat ze onderdeel werden van iets nieuws. "Je stond daar met elkaar en dacht: dit is van ons. We waren echt first timers."

Voor bewoners die vanuit Amsterdam naar Almere verhuisden, bood de wijk een kleinschalige omgeving waarin zij meer grip ervoeren op hun leefomgeving en de opvoeding van hun kinderen. "Je bent thuis”, vat bewoner Marlon PahanwanKhan het gevoel samen.

Een deel van die eerste bewoners is inmiddels verhuisd. Anderen wonen er, net als Christian, nog steeds. En dat zegt volgens hem veel over de wijk.

Groener, voller en nog steeds vertrouwd
In 25 jaar tijd is de Eilandenbuurt flink veranderd. De wijk is volgens Christian veel groener geworden. De kleine, nog wat kale woonbuurt van het begin heeft plaatsgemaakt voor een volwassen wijk.

Tegelijkertijd herkent hij nog steeds veel gezichten. Veel mensen wonen er al lange tijd en dat zorgt voor een gevoel van vertrouwdheid. Natuurlijk zijn er ook dingen veranderd die hij minder mooi vindt. Hier en daar zijn aanbouwen verschenen die volgens hem niet altijd even goed passen bij de oorspronkelijke architectuur.

"Personen maken de buurt" zegt Christian. Dat zie je volgens hem ook terug in de diversiteit. Verschillende soorten mensen, met verschillende achtergronden, wonen er door elkaar.

Typisch Almere
Misschien is dat uiteindelijk wel wat de Eilandenbuurt voor hem zo bijzonder maakt. Het is een wijk die volgens Christian een afspiegeling is van Almere zelf. "Het is een echte Almeerse wijk."

Veel groen, verschillende mensen, ruimte en water in de buurt. En tegelijkertijd ligt de snelweg dichtbij. Hij ervaart de buurt bovendien als veilig.

Ook plekken als Archipel, dat volgens hem een centraal ontmoetingspunt voor de wijk is, en de Schoor zijn onderdeel geworden van het dagelijks leven.

De grote ideeën van Gewild Wonen zijn na 25 jaar misschien minder zichtbaar dan vroeger. De expositieachtige wijk van het begin is een gewone woonbuurt geworden. Maar voor Christian zit het bijzondere juist in wat er daarna is ontstaan.

Een wijk waarin mensen elkaar leerden kennen, kinderen samen opgroeiden en bewoners samen een buurt maakten. Bewoner PahanwanKhan onderschrijft dat. "Voor vertrek is geen aanleiding: de wijk is inmiddels voor meerdere generaties hun thuis geworden."

En dus woont Christian, 25 jaar na die eerste kennismaking met de vreemde huizen en lege straten, nog altijd in dezelfde wijk. "Het is gewoon een plek waar mensen prettig wonen."