omroep flevoland

Bijna tien jaar na het omvallen van de Twentse projectontwikkelaar Megahome start maandag de inhoudelijke behandeling van de strafzaak tegen eigenaar Willy W. uit Zenderen en zijn voormalige directeur Adri N. uit Kraggenburg. Het Openbaar Ministerie verdenkt hen onder meer van witwassen van 29 miljoen euro en belastingfraude. De zaak vormt het sluitstuk van de afwikkeling van een van de grootste en meest complexe faillissementszaken in ons deel van het land.

De zaak heeft enorme impact gehad op kavelkopers in Noordoostpolder. Ook de gemeente Noordoostpolder worstelde jaren met de ontwikkelaar die grote percelen bouwgrond in zijn bezit had, maar niet ging bouwen. Tientallen kopers van bouwkavels in Marknesse verkeerden al die tijd in onzekerheid of de grond die ze gekocht hadden wel echt van hen was. Tegelijkertijd werden via een slapende sportstichting in het kleine polderdorp Kraggenburg miljoenen euro’s witgewassen.

Het faillissement van Megahome B.V. in juli 2016 deed veel stof opwaaien. Tal van nieuwbouwprojecten in het noordoosten van het land vielen stil. De schuldenlast bleek opgelopen tot een slordige 260 tot 268 miljoen euro. Onder het Almelose bedrijf hingen 51 vennootschappen, tot op de Seychellen aan toe. Negen jaar na dato is het faillissement nog niet volledig afgewikkeld. De huidige curator Eringa, opvolger van de inmiddels gepensioneerde Jan van der Hel, heeft door verkoop van grondposities een boedelsaldo van inmiddels 88 miljoen euro onder zijn hoede.

In de nasleep van het faillissement van Megahome zijn tientallen civiele procedures gevoerd. Alleen al in de openbare uitspraken die de afgelopen jaren zijn gepubliceerd, gaat het om 22 vonnissen, arresten en conclusies van rechtbanken, gerechtshoven en van de Hoge Raad. Die zaken draaiden onder meer om zogenoemde faillissementspauliana, bestuurdersaansprakelijkheid, selectieve betalingen, nietigheid van geldleningen en de positie van de sportstichting in Kraggenburg. De procedures illustreren de uitzonderlijke complexiteit en de lange doorlooptijd van het dossier.Jarenlange civiele strijd en 'paulianeus' handelen
Centraal in de civiele procedures stonden zogenoemde paulianeuze handelingen: transacties die schuldeisers benadeelden terwijl de andere wist -of redelijkerwijs had moeten weten- dat een faillissement dreigde.

Het gerechtshof in Arnhem oordeelde in oktober 2024 dat de topman grote bedragen naar zichzelf had laten overmaken en een stuk grond aan een eigen BV had verkocht voor een veel hogere prijs dan de marktwaarde. Ruim 2 miljoen euro moet hij terugbetalen. Ook de complexe reeks van overeenkomsten met de Rabobank – die in 2009/2010 een lening van 125 miljoen euro verstrekte en later circa 170 miljoen euro claimde – en zogeheten terugkoopovereenkomsten werden als benadelend bestempeld.

Witwassen via sportstichting in Kraggenburg
De strafzaak draait vooral om het vermeende witwassen van 29 miljoen euro. Volgens het OM stroomde dat bedrag over de bankrekening van de Stichting Bevordering Sportactiviteiten Kraggenburg. De stichting zou sport in het kleine polderdorp bevorderen – rally, fietsen, watersport, snow- en kiteboarden – maar van activiteiten is nooit iets gebleken. Het sponsorcontract met Megahome dateerde uit 2009, terwijl de stichting pas in 2013 werd opgericht. Facturen blijken achteraf te zijn opgesteld.

De curator omschreef de constructie eerder als een “geldcarrousel om het familiekapitaal in de familie te houden en verhaalsmogelijkheden van schuldeisers te frustreren”. De curator wist al zo’n vier ton via de rechter terug te vorderen. Daarnaast verdenkt het Openbaar Ministerie Willy W. van het ontduiken van 1,5 miljoen euro aan vennootschapsbelasting via valse facturen voor vermeende werkzaamheden in Hongkong. Adri N. de 65-jarige directeur en rechterhand vanuit Kraggenburg, is de medeverdachte.

Lokale gevolgen en recordcomplexiteit
De zaak heeft jarenlang concrete gevolgen gehad, met name in de Noordoostpolder. Gronden die Megahome kort voor het faillissement aan de gelieerde Nebo Vastgoed BV had overgedragen (onder meer in Marknesse), werden door de rechter als paulianeus bestempeld. De Rabobank veilde ze; de gemeente Noordoostpolder kocht ze en verkocht kavels door. Door lopende hoger beroepen weigerden notarissen jarenlang aktes te passeren.

Kavels in Marknesse bleven leeg

Kopers en bewoners zaten vast: ze konden niet bouwen, uitbreiden of verkopen. Pas na een uitspraak van de Hoge Raad in 2025 was er definitieve duidelijkheid dat de gemeente de rechtmatige eigenaar was. Kopers kijken wrang terug op de rol van de gemeente.

De rechtbank Overijssel typeerde het faillissement eerder als een van de meest arbeidsintensieve en grootste in Twente. De combinatie van tientallen vennootschappen, internationale constructies, miljoenenstromen via een lokale sportstichting en de verwevenheid van civiele, fiscale en nu strafrechtelijke procedures maakt de zaak uitzonderlijk complex.