omroep flevoland

Schaatsen op natuurijs is in Nederland veel meer dan een sport. Het is beleving, gevoel en vooral een unieke cultuur. Maar hoe kun je die behouden met de steeds warmer wordende winters? De Almeerse schaatshistoricus Marnix Koolhaas heeft wel een idee: kunstijsbanen à la Biddinghuizen, de baan die in 2020 dichtging. Zonder dak, benadrukt hij, want "kou en wind horen erbij."

Nederland heeft een unieke schaatscultuur, vertelt Koolhaas in het programma Het Gesprek. "We hebben een schaatsgeschiedenis die teruggaat tot de middeleeuwen. Het belangrijkste is dat we de beleving van die schaatscultuur nog kunnen herbeleven."

Biddinghuizenbaantjes
Iedereen komt elkaar tegen op de ijsbaan. Maar daarvoor heb je uiteraard wel ijs nodig. En dat is er steeds minder vaak. ''Dat is het probleem van de hele aarde kunnen we wel zeggen. De schaatscultuur heeft daar natuurlijk ook onder te lijden.'' Maar Koolhaas denkt dat het concept van de openluchtkunstijsbaan in Biddinghuizen, die in 2020 dicht ging, in een betere vorm op heel veel plaatsen in Nederland toegepast kan worden. ''Dat was de enige kunstijsbaan van vijf en later drie kilometer waar je die beleving van het natuurijsschaatsen nog een beetje kon imiteren."

In zijn boek wil Koolhaas beschrijven hoe de ijsbanen in het landschap een markant symbool vormen. Als je ergens langs rijdt en je ziet opeens vier lantaarnpalen in het weiland staan, dan weet geen buitenlander wat er aan de hand is."