omroep flevoland

Tranen, beschuldigingen en zelfs verhalen over fysiek geweld: vrijdag draaide het in de rechtbank Midden-Nederland niet om een huis, geld of een auto, maar om Ivy: een kleine Franse bulldog waar twee vrouwen allebei hun hart (en volgens henzelf ook hun portemonnee) aan hebben verpand.

Voor een vrouw uit Amsterdam is hondje Ivy de stille getuige van een verloren leven. Haar man stierf, de hond bleef. "Ze heeft mijn depressie opgelost", zegt ze zacht. Ivy is voor haar meer dan gezelschap. Ze is de reden om ’s ochtends op te staan. "Ik ben verliefd op haar geworden."

Voor de vrouw uit Almere is Ivy een belofte die nooit verbroken had mogen worden. Ze noemt zichzelf nog altijd de eigenaar, ook al verbleef de hond lange tijd elders. In 2021, na een moeizame zwangerschap en later een miskraam, zat ze wekenlang thuis. Via Marktplaats zocht ze iemand die op Ivy kon passen. Zo kwam ze terecht bij de Amsterdamse vrouw. Het zou voor een paar weken zijn, maar het werden maanden. Jaren, zelfs.

‘Ze sleurde me over de grond’
Toen de Amsterdammers op vakantie gingen naar Suriname, keerde Ivy tijdelijk terug naar Almere. Maar toen de dochter van de Amsterdamse vrouw haar wilde ophalen, ging het mis. "Toen ik aankwam, zag ik dat de hond er niet goed uitzag", zegt ze. "Ze was zo blij om me te zien dat ze bijna geen adem kreeg."

Wat er daarna gebeurde, is onderwerp van fel debat. De Amsterdamse dochter zegt dat ze Ivy wilde optillen en toen van achteren werd gegrepen. "Ze [de Almeerse vrouw] trok aan mijn haar, sleurde me over de grond en krabte mijn gezicht open." Er zouden beledigende opmerkingen zijn gemaakt over haar overleden grootvader, waarna er vanaf het balkon werd gespuugd. De hond, zegt ze, was magerder dan ooit.

Zorgregeling
De rechter luistert en stelt een onverwachte optie voor: een zorgregeling, zoals bij gescheiden ouders. Want, zegt ze, de hond is gehecht aan beide huizen. De Almeerse vrouw knikt; ze wil best praten. Maar de vrouwen uit Amsterdam schudden hun hoofd. Er is te veel gebeurd. Te veel wantrouwen. "Ik durf de hond niet meer bij haar achter te laten", zegt de dochter. “En als je mijn overleden vader uitscheldt, hoef ik je nooit meer te zien."

Over twee weken volgt de uitspraak, al zou de rechter het liever anders zien. "Het is een rechtszaak zonder bewijs", zegt ze. "Ik heb veel gehoord, maar nu begint het moeilijke gedeelte. Als ik vonnis wijs, is er straks één winnaar en één verliezer. En dat maakt vaak meer kapot. U kunt ook verliezen. Misschien is het beter om toch samen aan tafel te gaan."

Dit verhaal is gemaakt door Marisa Gubbels. Zij richt zich voor 1Almere op verhalen uit Almere. 1Almere en Omroep Flevoland hebben een samenwerkingsverband. De foto's zijn gemaakt door Omroep Flevoland.