omroep flevoland

Na zeven seizoenen heeft trainer Arjen Postma nog geen genoeg bij Flevo Boys. Als speler speelde hij meer dan 150 wedstrijden en ook als trainer heeft hij al meer dan 150 wedstrijden achter zijn naam staan. Hoewel hij al aan zijn zevende seizoen bezig is, komt er nog geen eind aan de samenwerking tussen Postma en Flevo Boys. Hij gaat nog een jaar aan de slag in Emmeloord. “Ja, bizar eigenlijk.”

Hoewel het eerst als een abc’tje voelde om te verlengen, was dat dit jaar anders. De hoofdtrainer uit Sint Nicolaasga wilde eerste polshoogte nemen bij zijn spelers. “Wat voor mij heel belangrijk was, is dat ik eerst de ruimte kreeg om met de kernjongens te praten.”

Met de kernjongens bedoelt Postma de spelers die er al meerdere jaren bijzijn. Het gevoel bij die ‘kernjongens’ moest volgens hem ook goed zijn. “Dat gaat niet om ja of nee, want je hebt een band samen dus het zal nooit een nee zijn. Maar je moet wel aan elkaar voelen of je nog een bepaalde ambitie en drive hebt.”
Acht seizoenen
Het is niet de normaalste zaak van de wereld, maar met het verlengen van zijn contract staat Postma voor zijn achtste seizoen bij de Emmeloorders. Toch voelt het voor de geboren Fries niet zo lang. “Mijn eerste jaar was het coronajaar, waarin we maar vijf wedstrijd hebben gespeeld, dus die kan je wegstrepen.”

Drie jaar geleden heeft Flevo Boys vooral ingezet op het laten doorstromen van eigen jeugd. Ook dat heeft ervoor gezorgd dat er een frisse wind kwam en dat de jaren voorbij zijn gevlogen. “Dit voelt eerder als mijn vierde jaar dan mijn zevende jaar.”

Speciaal onderwijs
Ondanks dat Postma zich nog altijd een Fries voelt, heeft hij ook zijn werk in Emmeloord. Op de Zonnebloemschool, een school voor speciaal onderwijs, begeleidt hij kinderen voor stages en uitstroom naar de toekomst.

De vraag of ‘Meester Arjen’ uit Emmeloord komt wordt dan ook wel een gesteld. “Ik krijg die vraag wel eens, maar heel veel weten het ook wel hoor.”

Hoewel de Flevo Boys-trainer dus nooit naar Emmeloord zou verhuizen, is het wel een beetje als zijn tweede thuis gaan voelen. “Het hoort al heel lang bij mijn leven en het is een vanzelfsprekend ritje geworden.”